Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł III. Przepisy szczególne o egzekucji
Dział II. Przepisy szczególne o egzekucji z udziałem Skarbu Państwa oraz przedsiębiorców


Art. 1060. § 1. Jeżeli dłużnikiem jest Skarb Państwa, wierzyciel – wskazując na tytuł
egzekucyjny – wzywa do spełnienia świadczenia bezpośrednio państwową jednostkę organizacyjną,
z której działalnością wiąże się to świadczenie; jednostka ta jest obowiązana spełnić
niezwłocznie świadczenie stwierdzone tytułem egzekucyjnym.
§ 11. W sprawach o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie ustawy,
rozporządzenia Rady Ministrów lub rozporządzenia innego organu konstytucyjnie do tego
powołanego, niezgodnych z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą, a także
w sprawie o naprawienie szkody wyrządzonej przez niewydanie takiego aktu normatywnego, którego
obowiązek wydania przewiduje przepis prawa, wierzyciel – wskazując na tytuł egzekucyjny – wzywa
do spełnienia świadczenia bezpośrednio ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, który jest
obowiązany spełnić niezwłocznie świadczenie stwierdzone tytułem egzekucyjnym ze środków
utworzonej w ramach budżetu państwa rezerwy celowej.
§ 2. W wypadku gdy tytuł egzekucyjny, obejmujący należność pieniężną, nie zostanie wykonany
w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w § 1, wierzyciel może
wystąpić do sądu o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności w celu przeprowadzenia
egzekucji z rachunku bankowego właściwej państwowej jednostki organizacyjnej dłużnika.
W przypadku, o którym mowa w § 11, egzekucję prowadzi się z rachunków bankowych
służących do obsługi centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa.
§ 3. W wypadku gdy w terminie, o którym mowa w paragrafie poprzedzającym, nie zostanie wykonany
tytuł egzekucyjny obejmujący świadczenie niepieniężne, sąd, na wniosek wierzyciela, wyznacza
termin do spełnienia świadczenia kierownikowi właściwej państwowej jednostki organizacyjnej
i temu kierownikowi wymierza grzywnę w razie niespełnienia świadczenia w wyznaczonym terminie.

Art. 1061. § 1. Dłużnik prowadzący działalność gospodarczą w formie przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego, w razie gdy egzekucja zostanie skierowana do rzeczy niezbędnej do
prowadzenia tej działalności, może wystąpić do sądu o wyłączenie tej rzeczy spod zajęcia,
wskazując we wniosku składniki swego mienia, z których jest możliwe zaspokojenie roszczenia
wierzyciela w zamian za rzecz zwolnioną. O wyłączeniu spod zajęcia sąd orzeka po wysłuchaniu
stron, biorąc pod uwagę obok interesów wierzyciela i dłużnika również społeczno-gospodarcze
znaczenie działalności gospodarczej dłużnika. Z chwilą wydania postanowienia zwalniającego spod
zajęcia, w stosunku do mienia zastępczego określonego w postanowieniu następują skutki zajęcia.
Komornik dokona niezwłocznie czynności związanych z zajęciem. Wniosek o zwolnienie spod zajęcia
może być zgłoszony również w skardze na czynności komornika.
§ 2. Na postanowienie sądu w sprawie wyłączenia służy zażalenie.

Art. 1062. (uchylony)

Art. 1063. W toku egzekucji świadczeń pieniężnych z nieruchomości Skarb Państwa nie
składa rękojmi.

Art. 1064. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia
egzekucji grzywien i kar pieniężnych orzeczonych w postępowaniu cywilnym, a także opłat
sądowych i innych kosztów postępowania w sprawach cywilnych, przysługujących Skarbowi Państwa,
mając na uwadze sprawność i skuteczność postępowania egzekucyjnego.

Art. 10641. § 1. Przeciwko dłużnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą
w formie przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest dopuszczalna egzekucja z dochodów
uzyskiwanych z tej działalności przez ustanowienie zarządu przymusowego nad przedsiębiorstwem
lub gospodarstwem rolnym.
§ 2. Do zarządu ustanowionego na podstawie § 1 stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie
w toku egzekucji z nieruchomości, z uwzględnieniem artykułów poniższych.

Art. 10642. § 1. We wniosku o wszczęcie egzekucji przez zarząd przymusowy
należy dokładnie określić przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne albo ich część.
§ 2. Do wniosku dołącza się informację komornika o wszystkich postępowaniach egzekucyjnych
prowadzonych przeciwko dłużnikowi z mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego.

Art. 10643. § 1. Wniosek o wszczęcie egzekucji przez zarząd przymusowy sąd
rozpoznaje na posiedzeniu niejawnym.
§ 2. Postanowienie w przedmiocie wniosku doręcza się również wskazanym we wniosku wierzycielom
prowadzącym egzekucję z mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego.
§ 3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie stronom oraz wierzycielom, którzy prowadzą
egzekucję z mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego.
§ 4. Termin do wniesienia zażalenia przez wierzycieli, o których mowa w § 3, niewskazanych we
wniosku, liczy się od dnia powzięcia przez nich wiadomości o wszczęciu egzekucji.

Art. 10644. Do prowadzenia egzekucji przez zarząd przymusowy właściwy jest
sąd, w którego okręgu znajduje się siedziba przedsiębiorstwa lub w którego okręgu jest położone
gospodarstwo rolne. Jeżeli gospodarstwo rolne położone jest w okręgu kilku sądów, wybór należy
do wierzyciela. Jeżeli egzekucja ograniczona jest do części przedsiębiorstwa lub gospodarstwa
rolnego, właściwy jest sąd, w którego okręgu część ta się znajduje.

Art. 10645. Egzekucję przez zarząd przymusowy można ograniczyć do części
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, jeżeli część ta jest gospodarczo wyodrębniona,
a dochód uzyskany z przymusowego zarządu tej części majątku dłużnika wystarczy na zaspokojenie
egzekwowanych roszczeń.

Art. 10646. § 1. Prowadzenie egzekucji świadczeń pieniężnych, w tym również
egzekucji administracyjnych ze składników mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego dłużnika, nie stanowi przeszkody do wszczęcia egzekucji przez zarząd
przymusowy, jeżeli o to wnosi wierzyciel dotychczas prowadzący egzekucję albo, gdy w chwili
wszczęcia egzekucji przez zarząd przymusowy jest oczywiste, że wierzyciel prowadzący egzekucję
zostanie w toku egzekucji przez zarząd przymusowy zaspokojony w okresie sześciu miesięcy od
daty jej wszczęcia.
§ 2. W razie wszczęcia egzekucji przez zarząd przymusowy w sprawach określonych w § 1,
wcześniej wszczęte egzekucje umarza się z dniem uprawomocnienia się postanowienia sądu
o wszczęciu egzekucji przez zarząd przymusowy, a dotychczasowi wierzyciele z mocy prawa
wstępują do egzekucji prowadzonej według przepisów niniejszego działu.

Art. 10647. Jeżeli przed wszczęciem egzekucji ustanowiono zarząd nad
przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym dłużnika w ramach postępowania zabezpieczającego, po
wszczęciu egzekucji zarząd będzie prowadzony według niniejszych przepisów.

Art. 10648. Wydając postanowienie o wszczęciu egzekucji przez zarząd
przymusowy, sąd przesyła do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej dla nieruchomości
wchodzącej w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego wniosek o dokonanie wpisu
o ustanowienie zarządu przymusowego we właściwej księdze wieczystej lub o złożenie wniosku do
zbioru dokumentów.

Art. 10649. Czynności prawne dłużnika dotyczące mienia objętego zarządem
dokonane po wszczęciu egzekucji są nieważne. Dla określenia daty powstania skutków prawnych
wszczęcia egzekucji prowadzonej według niniejszego rozdziału przepisy art. 910 stosuje się
odpowiednio.

Art. 106410. § 1. Sąd powołuje na zarządcę osobę fizyczną lub prawną wskazaną
przez strony spośród osób posiadających licencję do wykonywania obowiązków syndyka, nadzorcy
lub zarządcy w postępowaniu upadłościowym i naprawczym.
§ 2. W wypadku braku porozumienia stron zarządcę wyznacza sąd spośród osób wskazanych w § 1.
§ 3. Przepisy § 1 i § 2 stosuje się odpowiednio do odwołania lub zmiany zarządcy.

Art. 106411. § 1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach zarządca może
sprzedać nieruchomości, ruchomości lub prawa wchodzące w skład zarządzanego przedsiębiorstwa
lub gospodarstwa rolnego w części przekraczającej zakres zwykłego zarządu oraz oddać je w najem
lub dzierżawę wyłącznie za zgodą sądu. W razie zarządzenia sprzedaży sąd określa warunki
sprzedaży. Do wyceny sprzedawanych składników majątkowych sąd może powołać biegłego. Przepis
ten stosuje się również do rozwiązania umowy najmu lub dzierżawy oraz do obciążenia
zarządzanego majątku hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym oraz przewłaszczeniem.
§ 2. Na postanowienie sądu w przedmiocie czynności, o których mowa w § 1, stronom, zarządcy
oraz osobom, których praw czynność dotyczy lub miała dotyczyć, przysługuje zażalenie.
§ 3. Nadwyżkę dochodów, po pokryciu wydatków wskazanych w art. 940, zarządca wypłaca
wierzycielowi. W razie wielości wierzycieli wypłata następuje z zachowaniem stosowanych
odpowiednio przepisów ogólnych o podziale sumy uzyskanej z egzekucji oraz przepisów o podziale
sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości. Kwoty niewypłacone zarządca umieszcza na rachunku
depozytowym sądu, do którego przepisy art. 752 stosuje się odpowiednio.

Art. 106412. § 1. Po wszczęciu egzekucji przez zarząd przymusowy prowadzenie
egzekucji świadczeń pieniężnych innymi sposobami z majątku dłużnika wchodzącego w skład
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest niedopuszczalne. Inni wierzyciele mogą
przyłączyć się do egzekucji przez zarząd przymusowy. Przepis niniejszy stosuje się odpowiednio
w razie późniejszego skierowania przeciwko dłużnikowi egzekucji administracyjnej. W takim
wypadku art. 773 nie ma zastosowania.
§ 2. Jeżeli dochody uzyskane z egzekucji przez zarząd przymusowy wskazują, że niemożliwe jest
zaspokojenie wszystkich wierzycieli w okresie sześciu miesięcy, licząc od dnia przyłączenia się
do egzekucji ostatniego wierzyciela, wierzyciel, który w tym okresie nie będzie zaspokojony,
może żądać wszczęcia egzekucji ze składników mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego objętego zarządem przymusowym. W żądaniu należy oznaczyć mienie, z którego
egzekucja ma być prowadzona. Na postanowienie sądu o dopuszczeniu egzekucji przysługuje
zażalenie.
§ 3. Prowadzenie egzekucji przez zarząd przymusowy nie stanowi przeszkody do prowadzenia
przeciwko dłużnikowi egzekucji świadczeń niepieniężnych oraz egzekucji w celu zniesienia
współwłasności nieruchomości w drodze sprzedaży publicznej. Jeżeli w toku tych egzekucji
dłużnik obowiązany jest do wydania ruchomości, statku lub nieruchomości albo do opróżnienia
pomieszczeń, które znajdują się we władaniu zarządcy, obowiązki te ciążą na zarządcy.
§ 4. Wyłączenie mienia do osobnych egzekucji według przepisów § 1-3 nie tamuje dalszego
prowadzenia egzekucji przez zarząd przymusowy, chyba że z uwagi na zakres wyłączeń dalsze jej
prowadzenie jest bezcelowe. W takim wypadku sąd umarza egzekucję przez zarząd przymusowy.
Wierzyciele, którzy prowadzili egzekucję przez zarząd przymusowy, mogą w terminie dwóch tygodni
od dnia uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu tej egzekucji żądać skierowania egzekucji
do mienia, które objęte było tą egzekucją, a które nie zostało wcześniej z niej wyłączone. Do
tego czasu mienie to podlega z mocy prawa zajęciu.

Art. 106413. § 1. Zarządca sporządza plan podziału sumy uzyskanej
z egzekucji.
§ 2. Na plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji przysługuje skarga, do której stosuje się
odpowiednio przepisy o skardze na czynności komornika.
§ 3. Przepisy ogólne o podziale sumy uzyskanej z egzekucji oraz przepisy o podziale sumy
uzyskanej z egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio.

Art. 106414. § 1. Egzekucja przez sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa
rolnego należy do sądu, w którego okręgu znajduje się siedziba przedsiębiorstwa dłużnika lub
w którym dłużnik ma gospodarstwo rolne.
§ 2. Do egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego dłużnika stosuje się
odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie
stanowią inaczej.

Art. 106415. § 1. Wydając postanowienie o wszczęciu egzekucji, sąd ustanawia
zarząd przymusowy nad przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym podlegającym sprzedaży. Do
zarządu tego stosuje się odpowiednio przepisy art. 10641-106411.
§ 2. Postanowienie o wszczęciu egzekucji sąd przesyła do sądu właściwego do prowadzenia księgi
wieczystej dla nieruchomości wchodzącej w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. Sąd
właściwy do prowadzenia księgi wieczystej z urzędu dokonuje wpisu o wszczęciu egzekucji albo
składa postanowienie do zbioru dokumentów. W razie wszczęcia egzekucji przeciwko przedsiębiorcy
podlegającemu wpisowi do właściwego rejestru, sąd przesyła postanowienie o wszczęciu egzekucji
w celu złożenia do akt rejestrowych. Ponadto sąd zarządzi ogłoszenie postanowienia o wszczęciu
egzekucji w dzienniku ogólnopolskim i w dzienniku poczytnym w siedzibie przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego oraz na stronie internetowej Krajowej Rady Komorniczej.

Art. 106416. § 1. Prowadzenie egzekucji ze składników przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego, w tym egzekucji administracyjnej, nie stanowi przeszkody do wszczęcia
egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, jeżeli o to wnosi dłużnik
lub wierzyciel prowadzący egzekucję, a także gdy jest oczywiste, że egzekucja przez sprzedaż
doprowadzi do zaspokojenia wierzycieli, którzy wcześniej wszczęli egzekucję. Na postanowienie
sądu służy zażalenie.
§ 2. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu wszczynającego egzekucję w trybie
wskazanym w § 1, egzekucje wszczęte wcześniej umarza się, a dotychczasowi wierzyciele z mocy
prawa przystępują do egzekucji prowadzonej według przepisów niniejszego rozdziału.

Art. 106417. § 1. Zarządca niezwłocznie sporządzi bilans przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego dłużnika.
§ 2. Jeżeli dłużnik i wszyscy wierzyciele nie ustalili ceny sprzedaży przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego, wyceny przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego dokonuje co najmniej
dwóch biegłych. W razie rozbieżności w wycenie dokonanej przez biegłych, wartość
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego ustala sąd.

Art. 106418. § 1. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika sąd może postanowić, że
sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego nastąpi z wolnej ręki przez zarządcę.
Sprzedaż nie może nastąpić poniżej wartości szacunkowej, chyba że dłużnik i wszyscy wierzyciele
wyrażą na to zgodę.
§ 2. Wydając postanowienie o sprzedaży z wolnej ręki, sąd wyznaczy termin, w którym sprzedaż ma
być dokonana, oraz określi tryb wyszukania nabywcy, jeżeli strony tego nie uzgodniły. Termin
dokonania sprzedaży nie może być krótszy niż miesiąc i dłuższy niż dwa miesiące. Bieg terminu
rozpoczyna się od dnia zamieszczenia ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub
w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Art. 106419. § 1. Sąd zarządzi ogłoszenie postanowienia, o którym mowa
w art. 106416, w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim i w dzienniku poczytnym
w siedzibie przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego oraz na stronie internetowej Krajowej
Rady Komorniczej.
§ 2. O wydaniu postanowienia nakazującego sprzedaż zarządca zawiadomi uczestników stosownie do
art. 954.

Art. 106420. § 1. Jeżeli pierwsza sprzedaż z wolnej ręki nie dojdzie do
skutku, sąd wyda postanowienie nakazujące sprzedaż w drodze licytacji, chyba że wierzyciele
zgodzą się na ponowną sprzedaż z wolnej ręki.
§ 2. Licytację prowadzi zarządca pod nadzorem sędziego. Sędzia niezwłocznie udziela przybicia
osobie, która zaoferowała najwyższą cenę.
§ 3. Po zapłacie ceny zarządca w terminie nie dłuższym niż miesiąc zawiera z nabywcą umowę
sprzedaży przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. W wypadku niezawarcia umowy z winy
zarządcy, nabywca może żądać zwrotu wpłaconej ceny i uważa się, że licytacja nie doszła do
skutku.
§ 4. Do licytacji stosuje się odpowiednio przepisy o licytacji z nieruchomości.

Art. 106421. § 1. Sprzedaż dokonana w myśl przepisów niniejszego rozdziału
nie narusza praw wynikających z hipotek, zastawów rejestrowych, zastawów i innych obciążeń
rzeczowych ciążących na nieruchomościach, wierzytelnościach lub prawach wchodzących w skład
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego dłużnika. Ich wartość podlega zaliczeniu na poczet
ceny nabycia.
§ 2. Sprzedaż dokonana według przepisów niniejszego rozdziału nie narusza również uprawnień
zastawnika zastawu rejestrowego, jeżeli umowa zastawnicza przewiduje zakaz zbycia przedmiotu
zastawu.

Art. 106422. § 1. Nabywca przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego
w egzekucji prowadzonej według przepisów niniejszego rozdziału jest odpowiedzialny solidarnie
z dłużnikiem za ujawnione w toku egzekucji zobowiązania związane z prowadzeniem
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego według zasad określonych w art.
554 Kodeksu cywilnego.
§ 2. Jeżeli przed zawarciem umowy sprzedaży przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego nabywca
spłacił lub przejął zobowiązania, o których mowa w § 1, wartość przejętych należności zalicza
się na poczet ceny kupna. Jeżeli nabywca wcześniej wpłacił cenę niepomniejszoną o tę wartość,
zarządca zwraca mu nadwyżkę w terminie tygodniowym od daty zawarcia umowy sprzedaży. Zaliczenie
lub zwrot nadwyżki nastąpi na podstawie dokumentów urzędowych lub prywatnych z podpisem
urzędowo poświadczonym, stwierdzających spłatę lub przejęcie zobowiązań wymienionych w § 1.

Art. 106423. Do podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego stosuje się odpowiednio przepisy ogólne o podziale sumy uzyskanej
z egzekucji oraz przepisy o podziale sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości.

Art. 1065. (uchylony)

 

x