Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł II. Egzekucja świadczeń pieniężnych
Dział VI. Egzekucja z nieruchomości
Rozdział 2. Zajęcie


Art. 923. Wskutek wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji z nieruchomości wymienionej
we wniosku komornik wzywa dłużnika, aby zapłacił dług w ciągu dwóch tygodni pod rygorem
przystąpienia do opisu i oszacowania.

Art. 9231. § 1. Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej
w związku małżeńskim stanowi podstawę do zajęcia nieruchomości wchodzącej w skład majątku
wspólnego. Dalsze czynności egzekucyjne dopuszczalne są na podstawie tytułu wykonawczego
wystawionego przeciwko obojgu małżonkom.
§ 2. Jeżeli małżonek dłużnika sprzeciwi się zajęciu, o sprzeciwie komornik niezwłocznie
zawiadamia wierzyciela, który w terminie tygodniowym powinien wystąpić o nadanie przeciwko
małżonkowi dłużnika klauzuli wykonalności pod rygorem umorzenia egzekucji z zajętej
nieruchomości.

Art. 924. § 1. Jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania komornik przesyła do sądu
właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o dokonanie w księdze wieczystej wpisu
o wszczęciu egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów.
§ 2. W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego komornik składa wniosek o wykreślenie
w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub o usunięcie wniosku o wszczęcie egzekucji
ze zbioru dokumentów.

Art. 925. § 1. W stosunku do dłużnika nieruchomość jest zajęta z chwilą doręczenia mu
wezwania. W stosunku do dłużnika, któremu nie doręczono wezwania, jako też w stosunku do osób
trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia
wniosku komornika do zbioru dokumentów.
§ 2. Jednakże w stosunku do każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia
powstają z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało
jeszcze dłużnikowi wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany.
§ 3. O dokonanym zajęciu komornik zawiadamia wierzyciela.

Art. 926. § 1. Postępowania egzekucyjne toczące się co do kilku nieruchomości tego
samego dłużnika lub co do kilku części tej samej nieruchomości, jak również postępowania
egzekucyjne dotyczące części nieruchomości i jej całości, mogą być połączone w jedno
postępowanie, jeżeli odpowiada to celowi egzekucji, a nie ma przeszkód natury prawnej lub
gospodarczej. Połączenie zarządza na wniosek jednej ze stron komornik, a gdy nieruchomości są
położone w okręgach różnych sądów rejonowych, sąd okręgowy przełożony nad sądem rejonowym,
w którego okręgu wszczęto pierwszą egzekucję.
§ 2. Postępowanie można rozdzielić, jeżeli w dalszym jego toku odpadną przyczyny, które
spowodowały połączenie.

Art. 927. Wierzyciel, który skierował egzekucję do nieruchomości po jej zajęciu przez
innego wierzyciela, przyłącza się do postępowania wszczętego wcześniej i nie może żądać
powtórzenia czynności już dokonanych; poza tym ma te same prawa co pierwszy wierzyciel.

Art. 928. W celu dopilnowania praw osoby, której miejsce pobytu nie jest znane i której
z powodu nieobecności nie można dokonywać doręczeń, sąd na wniosek komornika ustanowi kuratora
do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator będzie wykonywał swe czynności także w interesie
innych osób, którym w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane. Kurator
może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są sprzeczne.

Art. 929. § 1. Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co według przepisów prawa
rzeczowego stanowi przedmiot obciążenia hipoteką.
§ 11. Pobranie z góry przez dłużnika przed zajęciem czynszu najmu za czas dłuższy
niż trzy miesiące, a czynszu dzierżawy za czas dłuższy niż sześć miesięcy, licząc w obu
przypadkach od dnia zajęcia, nie zwalnia najemcy lub dzierżawcy od obowiązku zapłaty czynszu do
rąk komornika.
§ 2. Jeżeli egzekucję prowadzi się w poszukiwaniu należności z umów ubezpieczenia lub
wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zajęcie obejmuje także prawa wynikające z umów
ubezpieczenia przedmiotów wymienionych w paragrafie poprzedzającym.
§ 3. Komornik z urzędu zbada, czy ruchomości, wierzytelności lub prawa zajęte według przepisów
§ 1 i § 2 nie są obciążone zastawem rejestrowym. Przepisy art. 8051 § 1 i § 4
stosuje się odpowiednio.

Art. 930. § 1. Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze
postępowanie. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze dłużnika. W każdym razie
czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do dłużnika, jak i w stosunku do nabywcy.
§ 2. Rozporządzenia przedmiotami podlegającymi zajęciu razem z nieruchomością po ich zajęciu
są nieważne. Nie dotyczy to rozporządzeń zarządcy nieruchomości w zakresie jego ustawowych
uprawnień.
§ 3. Obciążenie nieruchomości przez dłużnika po jej zajęciu oraz rozporządzenie opróżnionym
miejscem hipotecznym jest nieważne. W razie wpisania hipoteki przymusowej po zajęciu
nieruchomości zabezpieczona nią wierzytelność nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia
przewidzianego dla należności zabezpieczonych hipotecznie.
§ 4. Oddanie zajętej nieruchomości w użyczenie, leasing, najem lub dzierżawę jest bezskuteczne
wobec nabywcy nieruchomości w egzekucji.

Art. 931. § 1. Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie dłużnika, do którego
stosuje się wówczas przepisy o zarządcy.
§ 2. Jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, sąd odejmie dłużnikowi zarząd i
ustanowi innego zarządcę; to samo dotyczy ustanowionego zarządcy.
§ 3. Sąd oddali wniosek o ustanowienie innego zarządcy, jeżeli sprawowanie zarządu wymaga
kosztów, na których pokrycie nie wystarczają na razie dochody bieżące, a wnioskodawca nie złoży
w ciągu tygodnia kwoty wyznaczonej przez sąd.
§ 4. Jeżeli dłużnik, któremu odjęto zarząd, w chwili zajęcia korzystał z pomieszczeń w zajętej
nieruchomości, należy mu je pozostawić. Sąd może jednak na wniosek wierzyciela zarządzić
odebranie pomieszczeń, jeżeli dłużnik lub jego domownik przeszkadza zarządcy w wykonywaniu
zarządu. Zarządca może zatrudniać dłużnika i jego rodzinę za wynagrodzeniem, które ustali sąd.

Art. 932. (uchylony)

Art. 933. Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka przeszkody, komornik na
polecenie sądu wprowadza go w zarząd nieruchomości.

Art. 934. Po ustanowieniu zarządcy komornik wzywa wskazane przez wierzyciela osoby, aby
przypadające od nich tak zaległe, jak i przyszłe świadczenia, które stanowią dochód z
nieruchomości, uiszczały do rąk zarządcy. W wezwaniu należy uprzedzić, że uiszczenie do rąk
dłużnika będzie bezskuteczne w stosunku do wierzyciela.

Art. 935. § 1. Zarządca zajętej nieruchomości obowiązany jest wykonywać czynności
potrzebne do prowadzenia prawidłowej gospodarki. Ma on prawo pobierać zamiast dłużnika wszelkie
pożytki z nieruchomości, spieniężać je w granicach zwykłego zarządu oraz prowadzić sprawy,
które przy wykonywaniu takiego zarządu okażą się potrzebne. W sprawach wynikających z zarządu
nieruchomością zarządca może pozywać i być pozywany.
§ 2. Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być zaspokojone z dochodów z
nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione.
§ 3. Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu zarządca może wykonywać tylko za zgodą
stron, a w jej braku – za zezwoleniem sądu, który przed wydaniem postanowienia wysłucha
wierzyciela, dłużnika i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby szkodą.

Art. 936. Zarząd nie ma wpływu na umowy najmu lub dzierżawy obowiązujące w chwili jego
ustanowienia. Zarządcy wolno jednak wypowiadać tego rodzaju umowy z zachowaniem obowiązujących
przepisów oraz zawierać umowy na czas przyjęty przez zwyczaj miejscowy. Do wydzierżawiania
nieruchomości wymagana jest zgoda stron, a w jej braku – zezwolenie sądu.

Art. 937. § 1. Zarządca składa sądowi w wyznaczonych terminach co najmniej raz w roku
oraz po ukończeniu zarządu sprawozdania ze swych czynności, jak również udokumentowane
sprawozdania rachunkowe.
§ 2. Sąd po wysłuchaniu wierzycieli, dłużnika i zarządcy oraz po rozpatrzeniu sprawozdań,
a zwłaszcza przedstawionych w nich pozycji rachunkowych, zatwierdza sprawozdania zarządcy albo
odmawia ich zatwierdzenia w całości lub w części.
§ 3. Na postanowienie sądu w przedmiocie zatwierdzenia sprawozdania przysługuje zażalenie.

Art. 938. § 1. Zarządca odpowiada za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego
wykonywania obowiązków.
§ 2. Zarządca, który bez usprawiedliwionej przyczyny nie złożył w oznaczonym terminie
przepisanego sprawozdania lub nie wykonał innych przez sąd wydanych poleceń, może być skazany
na grzywnę.

Art. 939. § 1. Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, które w związku
z zarządem poniósł z własnych funduszów. Wysokość wynagrodzenia sąd określi odpowiednio do
nakładu pracy i dochodowości nieruchomości.
§ 2. Jednakże zarządcy, który jest dłużnikiem, nie należy się wynagrodzenie; może on tylko
pokrywać z pożytków z nieruchomości najkonieczniejsze potrzeby własne i rodziny w rozmiarze,
jaki oznaczy sąd, oraz swoje wydatki związane z zarządem.
§ 3. (uchylony)
§ 4. Roszczeń o wynagrodzenie za sprawowanie zarządu i o zwrot poniesionych w związku
z zarządem wydatków nie można dochodzić powództwem. Zarządca traci roszczenia, jeżeli ich nie
zgłosił w ciągu miesiąca po ustąpieniu z zarządu lub po jego ustaniu.

Art. 940. Z dochodów z nieruchomości zarządca pokrywa w następującej kolejności:
1) koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem oraz zwrot własnych wydatków;
2) bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w przedsiębiorstwach
znajdujących się na niej i należących do dłużnika;
3) bieżąco przypadające w toku zarządu alimenty przyznane wykonalnym wyrokiem sądowym od
dłużnika. Uprawnienie to nie przysługuje członkom rodziny dłużnika pozostającym z nim we
wspólnym gospodarstwie domowym w chwili wszczęcia egzekucji;
4) bieżące należności podatkowe z nieruchomości oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia
społecznego pracowników wymienionych w pkt 2;
5) zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;
6) należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.

Art. 941. Nadwyżkę dochodów po pokryciu wydatków wymienionych w art. 940, za czas do
dnia przejścia własności nieruchomości na nabywcę, zarządca składa na rachunek depozytowy sądu.
Nadwyżkę dołącza się do ceny, która będzie uzyskana za nieruchomości. Jeżeli egzekucja ulega
umorzeniu, nadwyżkę tę otrzymuje dłużnik.

 

x