Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł II. Egzekucja świadczeń pieniężnych
Dział VI. Egzekucja z nieruchomości


Art. 921. § 1. Egzekucja z nieruchomości należy do komornika działającego przy sądzie,
w którego okręgu nieruchomość jest położona.
§ 2. Jeżeli nieruchomość jest położona w okręgu kilku sądów, wybór należy do wierzyciela.
Jednakże z postępowaniem wszczętym na wniosek jednego wierzyciela połączone będą postępowania
wszczęte na wniosek innych wierzycieli. W tym celu komornik, który rozpoczął egzekucję,
o wszczęciu, a następnie o ukończeniu egzekucji zawiadomi komornika, do którego, stosownie do
paragrafu poprzedzającego, mogłaby należeć egzekucja.

Art. 9211. O wszczęciu i ukończeniu egzekucji komornik zawiadamia sąd, przy
którym działa.

Art. 922. Uczestnikami postępowania oprócz wierzyciela i dłużnika są również osoby,
którym przysługują prawa rzeczowe ograniczone lub roszczenia albo prawa osobiste zabezpieczone
na nieruchomości, a gdy przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, także organ, który
zawarł umowę o użytkowanie wieczyste.

Art. 923. Wskutek wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji z nieruchomości wymienionej
we wniosku komornik wzywa dłużnika, aby zapłacił dług w ciągu dwóch tygodni pod rygorem
przystąpienia do opisu i oszacowania.

Art. 9231. § 1. Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej
w związku małżeńskim stanowi podstawę do zajęcia nieruchomości wchodzącej w skład majątku
wspólnego. Dalsze czynności egzekucyjne dopuszczalne są na podstawie tytułu wykonawczego
wystawionego przeciwko obojgu małżonkom.
§ 2. Jeżeli małżonek dłużnika sprzeciwi się zajęciu, o sprzeciwie komornik niezwłocznie
zawiadamia wierzyciela, który w terminie tygodniowym powinien wystąpić o nadanie przeciwko
małżonkowi dłużnika klauzuli wykonalności pod rygorem umorzenia egzekucji z zajętej
nieruchomości.

Art. 924. § 1. Jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania komornik przesyła do sądu
właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o dokonanie w księdze wieczystej wpisu
o wszczęciu egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów.
§ 2. W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego komornik składa wniosek o wykreślenie
w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub o usunięcie wniosku o wszczęcie egzekucji
ze zbioru dokumentów.

Art. 925. § 1. W stosunku do dłużnika nieruchomość jest zajęta z chwilą doręczenia mu
wezwania. W stosunku do dłużnika, któremu nie doręczono wezwania, jako też w stosunku do osób
trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia
wniosku komornika do zbioru dokumentów.
§ 2. Jednakże w stosunku do każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia
powstają z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało
jeszcze dłużnikowi wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany.
§ 3. O dokonanym zajęciu komornik zawiadamia wierzyciela.

Art. 926. § 1. Postępowania egzekucyjne toczące się co do kilku nieruchomości tego
samego dłużnika lub co do kilku części tej samej nieruchomości, jak również postępowania
egzekucyjne dotyczące części nieruchomości i jej całości, mogą być połączone w jedno
postępowanie, jeżeli odpowiada to celowi egzekucji, a nie ma przeszkód natury prawnej lub
gospodarczej. Połączenie zarządza na wniosek jednej ze stron komornik, a gdy nieruchomości są
położone w okręgach różnych sądów rejonowych, sąd okręgowy przełożony nad sądem rejonowym,
w którego okręgu wszczęto pierwszą egzekucję.
§ 2. Postępowanie można rozdzielić, jeżeli w dalszym jego toku odpadną przyczyny, które
spowodowały połączenie.

Art. 927. Wierzyciel, który skierował egzekucję do nieruchomości po jej zajęciu przez
innego wierzyciela, przyłącza się do postępowania wszczętego wcześniej i nie może żądać
powtórzenia czynności już dokonanych; poza tym ma te same prawa co pierwszy wierzyciel.

Art. 928. W celu dopilnowania praw osoby, której miejsce pobytu nie jest znane i której
z powodu nieobecności nie można dokonywać doręczeń, sąd na wniosek komornika ustanowi kuratora
do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator będzie wykonywał swe czynności także w interesie
innych osób, którym w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane. Kurator
może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są sprzeczne.

Art. 929. § 1. Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co według przepisów prawa
rzeczowego stanowi przedmiot obciążenia hipoteką.
§ 11. Pobranie z góry przez dłużnika przed zajęciem czynszu najmu za czas dłuższy
niż trzy miesiące, a czynszu dzierżawy za czas dłuższy niż sześć miesięcy, licząc w obu
przypadkach od dnia zajęcia, nie zwalnia najemcy lub dzierżawcy od obowiązku zapłaty czynszu do
rąk komornika.
§ 2. Jeżeli egzekucję prowadzi się w poszukiwaniu należności z umów ubezpieczenia lub
wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zajęcie obejmuje także prawa wynikające z umów
ubezpieczenia przedmiotów wymienionych w paragrafie poprzedzającym.
§ 3. Komornik z urzędu zbada, czy ruchomości, wierzytelności lub prawa zajęte według przepisów
§ 1 i § 2 nie są obciążone zastawem rejestrowym. Przepisy art. 8051 § 1 i § 4
stosuje się odpowiednio.

Art. 930. § 1. Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze
postępowanie. Nabywca może uczestniczyć w postępowaniu w charakterze dłużnika. W każdym razie
czynności egzekucyjne są ważne tak w stosunku do dłużnika, jak i w stosunku do nabywcy.
§ 2. Rozporządzenia przedmiotami podlegającymi zajęciu razem z nieruchomością po ich zajęciu
są nieważne. Nie dotyczy to rozporządzeń zarządcy nieruchomości w zakresie jego ustawowych
uprawnień.
§ 3. Obciążenie nieruchomości przez dłużnika po jej zajęciu oraz rozporządzenie opróżnionym
miejscem hipotecznym jest nieważne. W razie wpisania hipoteki przymusowej po zajęciu
nieruchomości zabezpieczona nią wierzytelność nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia
przewidzianego dla należności zabezpieczonych hipotecznie.
§ 4. Oddanie zajętej nieruchomości w użyczenie, leasing, najem lub dzierżawę jest bezskuteczne
wobec nabywcy nieruchomości w egzekucji.

Art. 931. § 1. Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie dłużnika, do którego
stosuje się wówczas przepisy o zarządcy.
§ 2. Jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, sąd odejmie dłużnikowi zarząd i
ustanowi innego zarządcę; to samo dotyczy ustanowionego zarządcy.
§ 3. Sąd oddali wniosek o ustanowienie innego zarządcy, jeżeli sprawowanie zarządu wymaga
kosztów, na których pokrycie nie wystarczają na razie dochody bieżące, a wnioskodawca nie złoży
w ciągu tygodnia kwoty wyznaczonej przez sąd.
§ 4. Jeżeli dłużnik, któremu odjęto zarząd, w chwili zajęcia korzystał z pomieszczeń w zajętej
nieruchomości, należy mu je pozostawić. Sąd może jednak na wniosek wierzyciela zarządzić
odebranie pomieszczeń, jeżeli dłużnik lub jego domownik przeszkadza zarządcy w wykonywaniu
zarządu. Zarządca może zatrudniać dłużnika i jego rodzinę za wynagrodzeniem, które ustali sąd.

Art. 932. (uchylony)

Art. 933. Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka przeszkody, komornik na
polecenie sądu wprowadza go w zarząd nieruchomości.

Art. 934. Po ustanowieniu zarządcy komornik wzywa wskazane przez wierzyciela osoby, aby
przypadające od nich tak zaległe, jak i przyszłe świadczenia, które stanowią dochód z
nieruchomości, uiszczały do rąk zarządcy. W wezwaniu należy uprzedzić, że uiszczenie do rąk
dłużnika będzie bezskuteczne w stosunku do wierzyciela.

Art. 935. § 1. Zarządca zajętej nieruchomości obowiązany jest wykonywać czynności
potrzebne do prowadzenia prawidłowej gospodarki. Ma on prawo pobierać zamiast dłużnika wszelkie
pożytki z nieruchomości, spieniężać je w granicach zwykłego zarządu oraz prowadzić sprawy,
które przy wykonywaniu takiego zarządu okażą się potrzebne. W sprawach wynikających z zarządu
nieruchomością zarządca może pozywać i być pozywany.
§ 2. Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być zaspokojone z dochodów z
nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione.
§ 3. Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu zarządca może wykonywać tylko za zgodą
stron, a w jej braku – za zezwoleniem sądu, który przed wydaniem postanowienia wysłucha
wierzyciela, dłużnika i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby szkodą.

Art. 936. Zarząd nie ma wpływu na umowy najmu lub dzierżawy obowiązujące w chwili jego
ustanowienia. Zarządcy wolno jednak wypowiadać tego rodzaju umowy z zachowaniem obowiązujących
przepisów oraz zawierać umowy na czas przyjęty przez zwyczaj miejscowy. Do wydzierżawiania
nieruchomości wymagana jest zgoda stron, a w jej braku – zezwolenie sądu.

Art. 937. § 1. Zarządca składa sądowi w wyznaczonych terminach co najmniej raz w roku
oraz po ukończeniu zarządu sprawozdania ze swych czynności, jak również udokumentowane
sprawozdania rachunkowe.
§ 2. Sąd po wysłuchaniu wierzycieli, dłużnika i zarządcy oraz po rozpatrzeniu sprawozdań,
a zwłaszcza przedstawionych w nich pozycji rachunkowych, zatwierdza sprawozdania zarządcy albo
odmawia ich zatwierdzenia w całości lub w części.
§ 3. Na postanowienie sądu w przedmiocie zatwierdzenia sprawozdania przysługuje zażalenie.

Art. 938. § 1. Zarządca odpowiada za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego
wykonywania obowiązków.
§ 2. Zarządca, który bez usprawiedliwionej przyczyny nie złożył w oznaczonym terminie
przepisanego sprawozdania lub nie wykonał innych przez sąd wydanych poleceń, może być skazany
na grzywnę.

Art. 939. § 1. Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, które w związku
z zarządem poniósł z własnych funduszów. Wysokość wynagrodzenia sąd określi odpowiednio do
nakładu pracy i dochodowości nieruchomości.
§ 2. Jednakże zarządcy, który jest dłużnikiem, nie należy się wynagrodzenie; może on tylko
pokrywać z pożytków z nieruchomości najkonieczniejsze potrzeby własne i rodziny w rozmiarze,
jaki oznaczy sąd, oraz swoje wydatki związane z zarządem.
§ 3. (uchylony)
§ 4. Roszczeń o wynagrodzenie za sprawowanie zarządu i o zwrot poniesionych w związku
z zarządem wydatków nie można dochodzić powództwem. Zarządca traci roszczenia, jeżeli ich nie
zgłosił w ciągu miesiąca po ustąpieniu z zarządu lub po jego ustaniu.

Art. 940. Z dochodów z nieruchomości zarządca pokrywa w następującej kolejności:
1) koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem oraz zwrot własnych wydatków;
2) bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w przedsiębiorstwach
znajdujących się na niej i należących do dłużnika;
3) bieżąco przypadające w toku zarządu alimenty przyznane wykonalnym wyrokiem sądowym od
dłużnika. Uprawnienie to nie przysługuje członkom rodziny dłużnika pozostającym z nim we
wspólnym gospodarstwie domowym w chwili wszczęcia egzekucji;
4) bieżące należności podatkowe z nieruchomości oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia
społecznego pracowników wymienionych w pkt 2;
5) zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;
6) należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.

Art. 941. Nadwyżkę dochodów po pokryciu wydatków wymienionych w art. 940, za czas do
dnia przejścia własności nieruchomości na nabywcę, zarządca składa na rachunek depozytowy sądu.
Nadwyżkę dołącza się do ceny, która będzie uzyskana za nieruchomości. Jeżeli egzekucja ulega
umorzeniu, nadwyżkę tę otrzymuje dłużnik.

Art. 942. Po upływie terminu określonego w wezwaniu dłużnika do zapłaty długu komornik
na wniosek wierzyciela dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.

Art. 943. § 1. Przy wniosku o dokonanie opisu i oszacowania wierzyciel powinien:
1) złożyć wyciąg – a w razie potrzeby odpis księgi wieczystej albo zaświadczenie sądu
wystawione na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla nieruchomości, zawierające wskazanie
jej właściciela i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość jest
objęta katastrem nieruchomości – także odpowiedni wyciąg;
2) wskazać miejsce zamieszkania uczestników postępowania.
§ 2. Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej, wierzyciel powinien złożyć inny dokument
stwierdzający własność dłużnika.
§ 3. Dokumentów wskazanych w paragrafie poprzedzającym może żądać od właściwych organów także
komornik.

Art. 944. (uchylony)

Art. 945. § 1. O terminie opisu i oszacowania komornik zawiadamia znanych mu
uczestników.
§ 2. Komornik wzywa ponadto przez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym i w lokalu wójta,
(burmistrza, prezydenta miasta) uczestników, o których nie ma wiadomości, oraz inne osoby,
które roszczą sobie prawa do nieruchomości i przedmiotów razem z nią zajętych, aby przed
ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa.
§ 3. Zawiadomienia i obwieszczenia powinny być dokonane nie później niż na dwa tygodnie przed
rozpoczęciem opisu.
§ 4. Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym w zawiadomieniu,
komornik o ukończeniu opisu i oszacowania zawiadomi znanych mu uczestników oraz dokona
obwieszczenia stosownie do § 2.

Art. 946. § 1. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika, zgłoszony nie później niż podczas
opisu i oszacowania, jak również z urzędu może być wystawiona na licytację wydzielona część
zajętej nieruchomości, której cena wywołania wystarcza na zaspokojenie wierzyciela
egzekwującego. O wydzieleniu rozstrzyga komornik po oszacowaniu nieruchomości.
§ 2. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
§ 3. W razie wydzielenia części, dalsze postępowanie co do reszty nieruchomości będzie
zawieszone do czasu ukończenia licytacji wydzielonej części.

Art. 947. § 1. W protokole opisu i oszacowania komornik wymieni:
1) oznaczenie nieruchomości, jej granice, a w miarę możności jej obszar oraz oznaczenie księgi
wieczystej lub zbioru dokumentów;
2) budowle i inne urządzenia ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz przynależności
nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem;
3) stwierdzone prawa i obciążenia;
4) umowy ubezpieczenia;
5) osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności i pożytki;
6) sposób korzystania z nieruchomości przez dłużnika;
7) oszacowanie z podaniem jego podstaw;
8) zgłoszone prawa do nieruchomości;
9) inne szczegóły istotne dla oznaczenia lub oszacowania nieruchomości.
§ 11. Jeżeli na ruchomościach, wierzytelnościach lub prawach zajętych wspólnie
z nieruchomością ustanowiony został zastaw rejestrowy, w opisie należy wymienić przedmiot
obciążony zastawem rejestrowym oraz wierzytelność, którą zastaw ten zabezpiecza.
§ 2. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości określi szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu
i oszacowania nieruchomości.

Art. 948. § 1. Oszacowania nieruchomości dokonuje powołany przez komornika biegły
uprawniony do szacowania nieruchomości na podstawie odrębnych przepisów. Jeżeli jednak
nieruchomość była w okresie sześciu miesięcy przed zajęciem oszacowana dla potrzeb obrotu
rynkowego i oszacowanie to odpowiada wymogom oszacowania nieruchomości w egzekucji
z nieruchomości, nowego oszacowania nie dokonuje się.
§ 2. W oszacowaniu należy podać osobno wartość nieruchomości, budowli i innych urządzeń,
przynależności i pożytków oraz osobno wartość całości, jak również wartość części
nieruchomości, która w myśl art. 946 została wydzielona celem wystawienia oddzielnie na
licytację. Wartości powyższe należy podać tak z uwzględnieniem, jak i bez uwzględnienia praw,
które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nieokreślonych sumą
pieniężną obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.
§ 3. Opisem i oszacowaniem należy objąć z osobna każdą nieruchomość stanowiącą przedmiot
egzekucji, jeżeli jest ona wpisana do odrębnej księgi wieczystej lub prowadzony jest dla niej
odrębny zbiór dokumentów. Jeżeli jednak postępowania egzekucyjne toczące się co do kilku
nieruchomości tego samego dłużnika, wpisanych do oddzielnych ksiąg wieczystych lub dla których
prowadzone są odrębne zbiory dokumentów, połączone zostały w jedno postępowanie, to w przypadku
gdy nieruchomości te stanowią całość gospodarczą, należy opisać i oszacować tę całość i każdą
z nieruchomości z osobna.

Art. 949. Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do nieruchomości, budowli lub
innych urządzeń, przynależności lub pożytków albo gdy rzeczy takie znajdują się we władaniu
osób trzecich, oznacza się osobno wartość rzeczy spornej, osobno wartość całości po wyłączeniu
tej rzeczy, wreszcie osobno wartość całości tak z uwzględnieniem, jak i bez uwzględnienia praw,
które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nieokreślonych sumą
pieniężną, obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.

Art. 950. Termin zaskarżenia opisu i oszacowania wynosi dwa tygodnie i liczy się od dnia
jego ukończenia. Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym
w zawiadomieniu termin do zaskarżenia liczy się od dnia doręczenia uczestnikowi zawiadomienia,
o którym mowa w art. 945 § 4, a dla uczestników, którym nie doręczono zawiadomienia, od dnia
obwieszczenia o ukończeniu. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
Uwaga od redakcji:
Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22.01.2013 r., sygn. akt SK 18/11 (Dz. U.
z 2013 r. poz. 142), art. 950 zdanie pierwsze w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie
ustawy z dnia 16.09.2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. nr 233, poz. 1381), został uznany za niezgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 951. Jeżeli w stanie nieruchomości pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowania
a terminem licytacyjnym zajdą istotne zmiany, na wniosek wierzyciela lub dłużnika może nastąpić
dodatkowy opis i oszacowanie.

Art. 952. Zajęta nieruchomość ulega sprzedaży przez licytację publiczną. Termin
licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie dwóch tygodni po uprawomocnieniu się
opisu i oszacowania ani też przed uprawomocnieniem się wyroku, na podstawie którego wszczęto
egzekucję.

Art. 953. § 1. Komornik ogłosi o licytacji przez publiczne obwieszczenie, w którym
wymienia:
1) nieruchomość, która ma być sprzedana, ze wskazaniem miejsca jej położenia i przeznaczenia
gospodarczego, imienia i nazwiska dłużnika wraz z podaniem księgi wieczystej i miejsca jej
przechowania lub z oznaczeniem zbioru dokumentów i sądu, w którym zbiór ten jest prowadzony;
2) czas i miejsce licytacji;
3) sumę oszacowania i cenę wywołania;
4) wysokość rękojmi, którą licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć, z zaznaczeniem,
że rękojmia może być również złożona w książeczce oszczędnościowej zaopatrzonej w upoważnienie
właściciela książeczki do wypłaty całego wkładu stosownie do prawomocnego postanowienia sądu
o utracie rękojmi albo w inny wskazany przez komornika sposób;
5) czas, w którym w ciągu dwóch tygodni przed licytacją wolno będzie oglądać nieruchomość oraz
przeglądać w sądzie akta postępowania egzekucyjnego;
ponadto w obwieszczeniu należy podać:
6) wzmiankę, że prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji i przysądzenia własności
na rzecz nabywcy bez zastrzeżeń, jeżeli osoby te przed rozpoczęciem przetargu nie złożą dowodu,
iż wniosły powództwo o zwolnienie nieruchomości lub przedmiotów razem z nią zajętych od
egzekucji i uzyskały w tym zakresie orzeczenie wstrzymujące egzekucję;
7) wyjaśnienie, że użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli nie są ujawnione
w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów i nie zostaną zgłoszone
najpóźniej na trzy dni przed rozpoczęciem licytacji, nie będą uwzględnione w dalszym toku
egzekucji i wygasną z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności.
§ 2. (uchylony)
§ 3. (uchylony)

Art. 954. Obwieszczenie o licytacji doręcza się:
1) uczestnikom postępowania;
2) organowi gminy, urzędowi skarbowemu miejsca położenia nieruchomości oraz organom ubezpieczeń
społecznych z wezwaniem, aby najpóźniej w terminie licytacji zgłosiły zestawienie podatków
i innych danin publicznych, należnych do dnia licytacji.

Art. 955. § 1. Obwieszczenie o licytacji należy co najmniej dwa tygodnie przed jej
terminem ogłosić publicznie w budynku sądowym i w lokalu organu gminy, w dzienniku poczytnym
w danej miejscowości oraz na stronie internetowej Krajowej Rady Komorniczej.
§ 2. Na wniosek i koszt strony komornik może zarządzić ogłoszenie również w inny wskazany przez
nią sposób.
§ 3. W ogłoszeniu w dzienniku wystarczy oznaczenie nieruchomości, czasu i miejsca licytacji,
sumy oszacowania i ceny wywołania oraz wysokości rękojmi, jaką licytant powinien złożyć.

Art. 956. Jeżeli egzekucja dotyczy jednej lub kilku nieruchomości położonych w różnych
okręgach sądowych, obwieszczenie wywiesza się ponadto we wszystkich właściwych sądach, a jeżeli
obwieszczenie ma być także ogłoszone w prasie, ogłasza się je w dziennikach poczytnych w
okręgach tych sądów.

Art. 957. (uchylony)

Art. 958. § 1. Z chwilą obwieszczenia o licytacji nieruchomości wchodzącej w skład
gospodarstwa rolnego współwłaścicielowi tej nieruchomości, który nie jest dłużnikiem osobistym,
przysługuje aż do trzeciego dnia przed licytacją prawo przejęcia nieruchomości na własność w
cenie nie niższej od sumy oszacowania. Przy wniosku o przejęcie wnioskodawca powinien złożyć
rękojmię, chyba że ustawa go od niej zwalnia.
§ 2. Jeżeli kilku współwłaścicieli zgłosi wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje temu z
nich, który prowadzi gospodarstwo rolne lub pracuje w nim. Jeżeli warunek ten spełnia kilku
współwłaścicieli albo nie spełnia go żaden z nich, sąd przyzna pierwszeństwo temu
współwłaścicielowi, który daje najlepszą gwarancję należytego prowadzenia gospodarstwa rolnego.

Art. 959. O pierwszeństwie przejęcia nieruchomości w myśl dwóch artykułów
poprzedzających rozstrzyga sąd, wydając postanowienie o przybiciu.

Art. 960. Jeżeli nikt z prawa przejęcia nieruchomości na podstawie trzech artykułów
poprzedzających wcześniej nie skorzysta albo jeżeli przedmiotem egzekucji nie jest nieruchomość
rolna, komornik po dokonaniu obwieszczeń przedstawia akta sądowi. W razie spostrzeżenia
niedokładności lub wadliwości postępowania sąd poleci komornikowi ich usunięcie.

Art. 961. (uchylony)

Art. 962. § 1. Przystępujący do przetargu obowiązany jest złożyć rękojmię w wysokości
jednej dziesiątej części sumy oszacowania, najpóźniej w dniu poprzedzającym przetarg.
§ 2. (uchylony)

Art. 963. Rękojmię złożoną przez licytanta, któremu udzielono przybicia, zatrzymuje się;
pozostałym licytantom zwraca się ją niezwłocznie.

Art. 964. § 1. Nie składa rękojmi osoba, której przysługuje ujawnione w opisie i
oszacowaniu prawo, jeżeli jego wartość nie jest niższa od wysokości rękojmi i jeżeli do tej
wysokości znajduje ono pokrycie w cenie wywołania wraz z prawami stwierdzonymi w opisie i
oszacowaniu, korzystającymi z pierwszeństwa przed jej prawem.
§ 2. Jeżeli w warunkach przewidzianych w paragrafie poprzedzającym wartość prawa jest niższa od
wysokości rękojmi albo też prawo znajduje tylko częściowe pokrycie w cenie wywołania, wysokość
rękojmi obniża się w pierwszym wypadku do różnicy między pełną rękojmią a wartością prawa, w
drugim zaś wypadku do części wartości prawa niepokrytej w cenie wywołania.

Art. 965. Najniższa suma, za którą nieruchomość można nabyć na pierwszej licytacji (cena
wywołania), wynosi trzy czwarte sumy oszacowania.

Art. 966. Suma przypadająca w chwili zajęcia na podstawie umowy ubezpieczenia
dłużnikowi, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, przechodzi na nabywcę i to
również w części niepodlegającej zajęciu. O sumę tę podwyższa się cenę nabycia.

Art. 967. Po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu sąd wzywa licytanta, który
uzyskał przybicie (nabywcę), aby w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wezwania złożył na
rachunek depozytowy sądu cenę nabycia z potrąceniem rękojmi złożonej w gotówce. Na wniosek
nabywcy sąd może oznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny nabycia, nieprzekraczający jednak
miesiąca.

Art. 968. § 1. Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część,
jeżeli znajduje ona pokrycie w cenie nabycia.
§ 2. Za zgodą wierzyciela, którego wierzytelność znajduje pokrycie w cenie nabycia, nabywca
może tę wierzytelność zaliczyć na poczet ceny. Zgoda wierzyciela powinna być stwierdzona
dokumentem z podpisem urzędowo poświadczonym lub wyrażona do protokołu sądowego nie później niż
w terminie, w którym nabywca ma obowiązek uiścić cenę nabycia.

Art. 969. § 1. Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do
zapłaty ceny, traci rękojmię, a skutki przybicia wygasają. Uiszczoną część ceny zwraca się.
Następstwa te sąd stwierdza postanowieniem, na które przysługuje zażalenie.
§ 2. Od nabywcy nieskładającego rękojmi, który nie wykonał warunków licytacyjnych, ściąga się
rękojmię w trybie egzekucji należności sądowych.
§ 3. Z rękojmi utraconej przez nabywcę lub od niego ściągniętej pokrywa się koszty egzekucji
związane ze sprzedażą, a reszta wchodzi w skład sumy uzyskanej w egzekucji albo jeżeli
egzekucja została umorzona, jest przelewana na dochód Skarbu Państwa.

Art. 970. Po uprawomocnieniu się postanowienia stwierdzającego wygaśnięcie przybicia
wierzyciel może żądać wyznaczenia ponownej licytacji.

Art. 971. Nabywca nie może żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia ceny z powodu
wad nieruchomości lub przedmiotów razem z nią nabytych.

Art. 972. Licytacja odbywa się publicznie w obecności i pod nadzorem sędziego.

Art. 973. Po wywołaniu licytacji komornik podaje do wiadomości obecnych:
1) przedmiot przetargu;
2) cenę wywołania;
3) sumę rękojmi;
4) termin uiszczenia ceny nabycia;
5) ciążące na nieruchomości zaległości w podatkach państwowych oraz innych daninach
publicznych, jeżeli wysokość tych sum jest zgłoszona, z wyjaśnieniem, które z nich obciążają
nabywcę bez zaliczenia na cenę nabycia;
6) prawa obciążające nieruchomość, które będą utrzymane w mocy z zaliczeniem i bez zaliczenia
na cenę nabycia;
7) wynikające z akt zmiany w stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, jeżeli zaszły po jej
opisie i oszacowaniu.

Art. 974. Przedmiotem przetargu jest nieruchomość według stanu objętego opisem
i oszacowaniem z uwzględnieniem zmian podanych do wiadomości przez komornika na terminie
licytacyjnym.

Art. 975. Jeżeli ma być sprzedanych kilka nieruchomości lub kilka części jednej
nieruchomości, dłużnik ma prawo wskazać kolejność, w jakiej ma być przeprowadzony przetarg
poszczególnych nieruchomości lub części.

Art. 976. § 1. W przetargu nie mogą uczestniczyć: dłużnik, komornik, ich małżonkowie,
dzieci, rodzice i rodzeństwo oraz osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym, licytant,
który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji, osoby, które mogą nabyć nieruchomość tylko za
zezwoleniem organu państwowego, a zezwolenia tego nie przedstawiły.
§ 2. Stawienie się jednego licytanta wystarcza do odbycia przetargu.

Art. 977. Pełnomocnictwo do udziału w przetargu powinno być stwierdzone dokumentem z
podpisem urzędowo poświadczonym. Podpisy na pełnomocnictwach udzielonych przez państwowe
jednostki organizacyjne lub jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego oraz na
pełnomocnictwach udzielonych adwokatom lub radcom prawnym nie wymagają poświadczenia.

Art. 978. § 1. Przetarg odbywa się ustnie.
§ 2. Postąpienie nie może wynosić mniej niż jeden procent ceny wywołania, z zaokrągleniem wzwyż
do pełnych złotych.
§ 3. Zaofiarowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaofiarował cenę wyższą.

Art. 979. § 1. Jeżeli w tym samym postępowaniu ma być sprzedanych kilka nieruchomości
lub kilka części jednej nieruchomości i jeżeli za te, które już zostały sprzedane, osiągnięto
cenę wystarczającą na zaspokojenie należności wierzyciela egzekwującego i kosztów
egzekucyjnych, komornik wstrzyma przetarg pozostałych nieruchomości lub ich części.
§ 2. Jeżeli przy podziale sumy uzyskanej za sprzedane niektóre tylko nieruchomości lub niektóre
części nieruchomości okaże się, że należność wierzyciela i koszty egzekucji istotnie znajdują w
tej sumie pełne pokrycie, egzekucję co do pozostałych nieruchomości lub części nieruchomości
należy umorzyć.

Art. 980. Po ustaniu postąpień komornik, uprzedzając obecnych, że po trzecim
obwieszczeniu dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieści trzykrotnie ostatnio zaofiarowaną
cenę, zamknie przetarg i wymieni licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę.

Art. 981. Jeżeli należność wierzyciela będzie uiszczona wraz z kosztami przed
zamknięciem przetargu, komornik umorzy egzekucję.

Art. 982. § 1. Jeżeli na licytacji nikt nie przystąpił do przetargu, a przedmiotem
egzekucji jest nieruchomość rolna, współwłaściciel nieruchomości wystawionej na licytację,
niebędący dłużnikiem osobistym, ma prawo przejęcia nieruchomości na własność w cenie nie
niższej od trzech czwartych sumy oszacowania. Art. 958 § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Wniosek o przejęcie nieruchomości należy zgłosić w ciągu tygodnia od licytacji, składając
równocześnie rękojmię, chyba że ustawa wnioskodawcę od niej zwalnia.
§ 3. Jeżeli na licytacji nikt nie przystąpił do przetargu, a przedmiotem egzekucji jest
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, wierzyciel hipoteczny może przejąć to prawo za cenę
nie niższą od trzech czwartych sumy oszacowania; wniosek o przejęcie należy zgłosić w ciągu
tygodnia od licytacji. Wierzyciel hipoteczny nie składa rękojmi.

Art. 983. Jeżeli nikt nie zgłosił wniosku o przejęcie nieruchomości w myśl artykułu
poprzedzającego albo przedmiot egzekucji nie jest nieruchomością rolną, komornik na wniosek
wierzyciela wyznacza drugą licytację, na której cena wywołania stanowi dwie trzecie sumy
oszacowania. Cena ta jest najniższa, za którą można nabyć nieruchomość.

Art. 984. § 1. Jeżeli również na drugiej licytacji nikt nie przystąpi do przetargu,
przejęcie nieruchomości na własność może nastąpić w cenie nie niższej od dwóch trzecich części
sumy oszacowania, przy czym prawo przejęcia przysługuje wierzycielowi egzekwującemu i
hipotecznemu oraz współwłaścicielowi. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest nieruchomość rolna,
stosuje się art. 982 z wynikającą z niniejszego przepisu zmianą co do ceny przejęcia. W wypadku
gdy osoby określone w art. 982 nie skorzystają z prawa przejęcia nieruchomości rolnej, prawo to
przysługuje także wierzycielowi egzekwującemu i hipotecznemu.
§ 2. Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel powinien złożyć sądowi w ciągu tygodnia po
licytacji, składając jednocześnie rękojmię, chyba że ustawa go od niej zwalnia.
§ 3. Jeżeli kilku wierzycieli składa wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje temu, kto
zaofiarował cenę wyższą, a przy równych cenach – temu, czyja należność jest większa.

Art. 985. § 1. Jeżeli po drugiej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął nieruchomości
na własność, postępowanie egzekucyjne umarza się i nowa egzekucja z tej nieruchomości może być
wszczęta dopiero po upływie 6 miesięcy od daty drugiej licytacji.
§ 2. Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono przed upływem trzech lat od daty
drugiej licytacji, komornik dokona nowego opisu i oszacowania tylko na wniosek wierzyciela lub
dłużnika. Dłużnik może złożyć taki wniosek przed upływem dwóch tygodni od daty ponownego
doręczenia mu wezwania do zapłaty, o czym należy go uprzedzić przy doręczeniu wezwania.

Art. 986. Skargę na czynności komornika w toku licytacji aż do zamknięcia przetargu
zgłasza się ustnie sędziemu nadzorującemu, który natychmiast ją rozstrzyga.

Art. 987. Po zamknięciu przetargu sąd w osobie sędziego, pod którego nadzorem odbywa się
licytacja, wydaje na posiedzeniu jawnym postanowienie co do przybicia na rzecz licytanta, który
zaofiarował najwyższą cenę, po wysłuchaniu tak jego, jak i obecnych uczestników.

Art. 988. § 1. Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po ukończeniu
przetargu; ogłoszenie można jednak odroczyć najdalej na tydzień, jeżeli zgłoszono skargę,
której natychmiastowe rozstrzygnięcie nie jest możliwe, jak również z innych ważnych przyczyn.
§ 2. Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze
prawomocnie rozstrzygnięte, sąd może wstrzymać wydanie postanowienia co do udzielenia
przybicia.

Art. 989. Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do skutku
drugiej licytacji, sąd udzieli przybicia na rzecz przejmującego nieruchomość po wysłuchaniu
wnioskodawcy oraz uczestników, jeżeli stawią się na posiedzenie.

Art. 990. W postanowieniu o przybiciu wymienia się imię i nazwisko nabywcy, oznaczenie
nieruchomości, datę przetargu i cenę nabycia.

Art. 991. § 1. Sąd odmówi przybicia z powodu naruszenia przepisów postępowania w toku
licytacji, jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu.
§ 2. Sąd odmówi również przybicia, jeżeli postępowanie podlegało umorzeniu lub zawieszeniu albo
jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że z tego powodu nie nastąpiło
naruszenie jego praw albo że będąc na licytacji nie wystąpił ze skargą na to uchybienie.

Art. 992. Jeżeli sąd odmówi przybicia, komornik na wniosek wierzyciela wyznaczy ponowną
licytację.

Art. 993. § 1. Jeżeli przybicie nie następuje niezwłocznie po ukończeniu przetargu, sąd
na wniosek licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę, może, w wypadku gdy zarządcą jest
dłużnik, odjąć mu zarząd i ustanowić innego zarządcę.
§ 2. Po przybiciu sąd wyda zarządzenie, o którym mowa w paragrafie poprzedzającym, na wniosek
nabywcy lub uczestnika postępowania. Nabywca może być na własne żądanie ustanowiony zarządcą,
jeżeli oprócz rękojmi złożył w gotówce nie mniej niż piątą część ceny nabycia albo jeżeli do
tej wysokości przysługuje mu prawo zaliczenia swej wierzytelności na poczet ceny nabycia.
§ 3. W razie wygaśnięcia skutków przybicia bez równoczesnego umorzenia egzekucji sąd wyda
postanowienie co do osoby zarządcy, jeżeli dotychczasowym zarządcą był nabywca.

Art. 994. Jeżeli nabywca nie uzyska przysądzenia własności, należność przypadająca na
niego z tytułu zarządu będzie pokryta z pierwszeństwem przed innymi jego zobowiązaniami z kwot
pieniężnych złożonych na poczet ceny poza rękojmią.

Art. 995. Osoba, na rzecz której udzielono przybicia, uzyskuje, jeżeli wykona warunki
licytacyjne, prawo do przysądzenia jej własności nieruchomości.

Art. 996. Postanowienie o przybiciu, które zapadło na posiedzeniu niejawnym, doręcza się
wierzycielowi, dłużnikowi, nabywcy i osobom, które w toku licytacji zaskarżyły czynności
związane z udzielaniem przybicia, jako też zarządcy, który nie jest dłużnikiem, postanowienie
zaś o odmowie przybicia – wierzycielowi, dłużnikowi i licytantowi, który zaofiarował najwyższą
cenę.

Art. 997. Na postanowienie sądu co do przybicia przysługuje zażalenie. Podstawą
zażalenia nie mogą być takie uchybienia przepisów postępowania, które nie naruszają praw
skarżącego.

Art. 998. § 1. Po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków
licytacyjnych lub postanowienia o ustaleniu ceny nabycia i wpłaceniu całej ceny przez Skarb
Państwa sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności.
§ 2. Na postanowienie co do przysądzenia własności przysługuje zażalenie. Podstawą zażalenia
nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia.

Art. 999. § 1. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na
nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości
oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów.
Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności jest tytułem wykonawczym do wprowadzenia
nabywcy w posiadanie nieruchomości i opróżnienia znajdujących się na tej nieruchomości
pomieszczeń bez potrzeby nadania mu klauzuli wykonalności. Przepis art. 791 stosuje się
odpowiednio.
§ 2. Od chwili uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności na rzecz nabywcy
należą do niego pożytki z nieruchomości. Powtarzające się daniny publiczne przypadające
z nieruchomości od dnia prawomocności postanowienia o przysądzeniu własności ponosi nabywca.
Świadczenia publicznoprawne niepowtarzające się nabywca ponosi tylko wtedy, gdy ich płatność
przypada w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności lub po tym dniu.
§ 3. (uchylony)

Art. 1000. § 1. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności
wygasają wszelkie prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń osobistych ciążące na
nieruchomości. Na miejsce tych praw powstaje prawo do zaspokojenia z ceny nabycia
z pierwszeństwem przewidzianym w przepisach o podziale ceny uzyskanej z egzekucji.
§ 2. Pozostają w mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia:
1) prawa ciążące na nieruchomości z mocy ustawy;
2) (uchylony)
3) służebność drogi koniecznej oraz służebność ustanowiona w związku z przekroczeniem granicy
przy wznoszeniu budowli lub innego urządzenia;
4) służebność przesyłu.
§ 3. Pozostają również w mocy ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub złożenie dokumentu
do zbioru albo nieujawnione w ten sposób, lecz zgłoszone najpóźniej na trzy dni przed terminem
licytacji, użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli przysługuje im pierwszeństwo
przed wszystkimi hipotekami lub jeżeli nieruchomość nie jest hipotekami obciążona albo jeżeli
wartość użytkowania, służebności i praw dożywotnika znajduje pełne pokrycie w cenie nabycia.
Jednakże w wypadku ostatnim wartość tych praw będzie zaliczona na cenę nabycia.
§ 4. Przepisu § 1 nie stosuje się w odniesieniu do ciążących na nieruchomości spółdzielczych
lokatorskich i własnościowych praw do lokalu. Prawa te, z chwilą uprawomocnienia się
postanowienia o przysądzeniu własności, przekształcają się odpowiednio w prawo najmu, w prawo
odrębnej własności do lokalu albo we własność domu jednorodzinnego.

Art. 1001. Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony najpóźniej na trzy
dni przed terminem licytacji, sąd może zarządzić, że służebność gruntowa, która nie znajduje
pełnego pokrycia w cenie nabycia, będzie utrzymana w mocy, jeżeli jest dla nieruchomości
władnącej konieczna, a nie obciąża w sposób istotny wartości nieruchomości obciążonej.

Art. 1002. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności nabywca
wstępuje w prawa i obowiązki dłużnika wynikające ze stosunku najmu i dzierżawy stosownie do
przepisów prawa normujących te stosunki w wypadku zbycia rzeczy wynajętej lub wydzierżawionej.
W przypadku gdy umowa najmu lub dzierżawy nieruchomości zawarta była na czas oznaczony dłuższy
niż dwa lata, nabywca może wypowiedzieć tę umowę, w ciągu miesiąca od uprawomocnienia się
postanowienia o przysądzeniu własności, z zachowaniem rocznego terminu wypowiedzenia, o ile
umowa nie przewiduje terminu krótszego, chociażby umowa została zawarta z zachowaniem formy
pisemnej i z datą pewną, a rzecz została najemcy lub dzierżawcy wydana.

Art. 1003. § 1. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności wraz z planem podziału
sumy uzyskanej z egzekucji jest tytułem do wykreślenia w księdze wieczystej lub w zbiorze
dokumentów wszelkich praw, które według planu podziału wygasły.
§ 2. Na podstawie samego postanowienia o przysądzeniu własności wykreśla się wszystkie hipoteki
obciążające nieruchomość, jeżeli w postanowieniu stwierdzono zapłacenie przez nabywcę całej
ceny nabycia gotówką.

Art. 1004. Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości, jak również do egzekucji z
użytkowania wieczystego, stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości z
zachowaniem przepisów poniższych.

Art. 1005. O zajęciu ułamkowej części nieruchomości komornik zawiadamia także
pozostałych współwłaścicieli, a o zajęciu użytkowania wieczystego także właściciela
nieruchomości oraz właściwy organ administracji rządowej lub właściwą gminę.

Art. 1006. § 1. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, zajęcie
obejmuje użytkowanie wieczyste terenu oraz znajdujący się na nim budynek stanowiący własność
wieczystego użytkownika wraz z przynależnościami, a mianowicie:
1) ruchomościami, będącymi własnością wieczystego użytkownika, a potrzebnymi do korzystania
z przedmiotu wieczystego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, jeżeli pozostają z tym
przedmiotem w faktycznym związku, odpowiadającym temu celowi, oraz przynależnościami budynku
stanowiącego własność wieczystego użytkownika;
2) prawami wynikającymi z umów ubezpieczenia przedmiotów podlegających zajęciu, tudzież
należnościami z tych umów już przypadającymi.
§ 2. Zajęcie obejmuje także przedmioty wymienione w pkt 1 paragrafu poprzedzającego wprowadzone
później oraz później wzniesione budowle i posadzone rośliny, jak również prawa z umów
ubezpieczenia później zawartych.

Art. 1007. Gdy przedmiotem zarządu jest ułamkowa część nieruchomości, zarządca działa
tylko w granicach uprawnień dłużnika jako współwłaściciela.

Art. 1008. Jeżeli egzekucja jest prowadzona z użytkowania wieczystego, postępowanie
ulega zawieszeniu, jeżeli właściwy organ wystąpił z żądaniem rozwiązania umowy użytkowania
wieczystego. Egzekucja może być podjęta na wniosek wierzyciela, jeżeli sąd orzeknie, że brak
jest podstaw do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego. W przypadku rozwiązania umowy
użytkowania wieczystego, komornik umarza postępowanie egzekucyjne.

Art. 1009. W razie skierowania egzekucji do ułamkowej części nieruchomości opisowi i
oszacowaniu podlega cała nieruchomość. Sumą oszacowania takiej części jest odpowiednia część
sumy oszacowania całej nieruchomości.

Art. 1010. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, w protokole wymienia
się końcową datę użytkowania wieczystego oraz ujawniony w księdze wieczystej sposób korzystania
z terenu przez wieczystego użytkownika.

Art. 1011. Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, postanowienie o
przysądzeniu tego prawa nie narusza ograniczonych praw rzeczowych na nieruchomości powstałych
przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste.

Art. 1012. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest ułamkowa część nieruchomości, pozostają w
mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia obciążenia tej części ułamkowej nieruchomości
ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub złożenie dokumentu do zbioru oraz nieujawnione w
ten sposób, lecz zgłoszone najpóźniej na trzy dni przed terminem licytacji, jeżeli zostały
ustanowione przed powstaniem współwłasności.

Art. 1013. Postanowienie o przysądzeniu własności ułamkowej części nieruchomości nie
narusza obciążających ją hipotek wpisanych przed powstaniem współwłasności.

 

x