Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł II. Egzekucja świadczeń pieniężnych
Dział IVa. Egzekucja z innych praw majątkowych


Art. 909. Przepisy o egzekucji z wierzytelności stosuje się odpowiednio do egzekucji
z innych praw majątkowych, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej.

Art. 910. § 1. Do egzekucji z praw majątkowych komornik przystąpi przez zajęcie prawa.
W tym celu komornik:
1) zawiadomi dłużnika, że nie wolno mu rozporządzać, obciążać ani realizować zajętego prawa,
jak również nie wolno mu pobierać żadnego świadczenia przysługującego z zajętego prawa;
2) zawiadomi osobę, która z zajętego prawa jest obciążona obowiązkiem względem dłużnika, by
obowiązku tego wobec dłużnika nie realizowała, a wynikające z prawa świadczenia pieniężne
uiszczała komornikowi lub na rachunek depozytowy sądu, oraz wzywa tę osobę, by w terminie
tygodnia złożyła oświadczenie, czy inne osoby roszczą sobie pretensje do zajęcia prawa, czy
i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się lub toczyła się sprawa o zajęte prawo, jak
również czy oraz o jakie roszczenie skierowana jest egzekucja do zajętego prawa.
§ 2. Prawo jest zajęte z chwilą doręczenia zawiadomienia osobie, która z mocy zajętego prawa
jest obciążona obowiązkiem wobec dłużnika. Jednakże jeżeli zawiadomienie o zajęciu zostało
doręczone dłużnikowi wcześniej, skutki zajęcia powstają wobec dłużnika z chwilą doręczenia mu
zawiadomienia o zajęciu.
§ 3. Jeżeli prawo majątkowe, które ma być zajęte, jest tego rodzaju, że nie ma oznaczonej osoby
obciążonej obowiązkiem względem dłużnika, zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia
zawiadomienia dłużnikowi.
§ 4. W stosunku do każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają
z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, choćby zawiadomienie, o którym mowa w §
1, nie zostało jeszcze doręczone.

Art. 9101. Dokonując zajęcia prawa z patentu, prawa ochronnego na wzór
użytkowy, prawa z rejestracji wzoru zdobniczego, prawa z rejestracji znaku towarowego, prawa
z rejestracji topografii układu scalonego, komornik przesyła do Urzędu Patentowego
Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o wpis informacji o zajęciu prawa do właściwego rejestru.

Art. 9102. § 1. Z mocy zajęcia wierzyciel może wykonywać wszelkie uprawnienia
majątkowe dłużnika wynikające z zajętego prawa, które są niezbędne do zaspokojenia wierzyciela
w drodze egzekucji, może również podejmować wszelkie działania, które są niezbędne do
zachowania prawa.
§ 2. Jeżeli zachodzi potrzeba realizacji innych uprawnień wynikających z zajętego prawa niż
wymienione w § 1, sąd na wniosek dłużnika lub wierzyciela albo z urzędu ustanowi zarządcę. Do
zarządcy stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie w egzekucji z nieruchomości.

Art. 9103. Do egzekucji z prawa majątkowego wchodzącego w skład majątku
wspólnego małżonków stosuje się odpowiednio przepisy art. 9231.

Art. 9104. § 1. Do oszacowania zajętego prawa komornik powołuje biegłego.
§ 2. Wycena biegłego nie jest potrzebna, jeżeli strony zgodnie ustaliły wartość zajętego prawa
albo jeżeli w okresie trzech miesięcy przed dokonaniem zajęcia zajęte prawo było oszacowane dla
celów obrotu rynkowego lub w drodze umowy ustalono jego wartość dla potrzeb takiego obrotu.
§ 3. W przypadkach wskazanych w § 2 za wartość prawa przyjmuje się wartość prawa ustaloną
zgodnie przez strony albo we wcześniejszej umowie lub oszacowaniu.

Art. 911. Na żądanie wierzyciela komornik sporządzi opis zajętego prawa majątkowego.

Art. 9111. W opisie komornik zamieści w szczególności:
1) rodzaj zajętego prawa;
2) oznaczenie osób uprawnionych oraz rodzaj przysługujących im uprawnień albo stwierdzenie
o braku informacji o ich istnieniu;
3) oznaczenie osób zobowiązanych, jeżeli są, i rodzaj ciążących na nich obowiązków;
4) w razie istnienia sporu co do treści prawa lub rodzaju przysługujących uprawnień, rodzaj
sporu, osoby dochodzące tych roszczeń oraz oznaczenie sądu lub innego organu, przed którym spór
się toczy.

Art. 9112. § 1. Zajęcie praw dłużnika przysługujących mu na wypadek
wystąpienia ze spółki cywilnej lub jej rozwiązania dokonane jest z chwilą powiadomienia
dłużnika o zajęciu. O zajęciu komornik powiadomi pozostałych wspólników, jeżeli ich adresy
zostaną komornikowi podane przez którąkolwiek ze stron.
§ 2. Pozostali wspólnicy w terminie dwóch tygodni od dnia zajęcia są obowiązani przedstawić
komornikowi wykaz przedmiotów, wierzytelności i praw, które przypadną dłużnikowi na wypadek
wystąpienia ze spółki lub jej rozwiązania. Przepisy art. 886 stosuje się odpowiednio.

Art. 9113. Zajmując udział wspólnika w spółce handlowej albo prawa wspólnika
z tytułu udziału w takiej spółce, którymi wspólnikowi wolno rozporządzać, jak również prawa
majątkowe akcjonariusza, komornik powiadomi o zajęciu spółkę oraz zgłosi ten fakt sądowi
rejestrowemu.

Art. 9114. Zajęcie prawa obejmuje również wszelkie wierzytelności
i roszczenia przysługujące dłużnikowi z tytułu zajętego prawa, nawet jeżeli powstały po
zajęciu.

Art. 9115. Jeżeli z zajętego prawa wynika wymagalne roszczenie, komornik
wezwie dłużnika zajętej wierzytelności, aby spełnił świadczenie wierzycielowi lub komornikowi.
Przepisy art. 887 stosuje się odpowiednio.

Art. 9116. § 1. Zaspokojenie wierzyciela z zajętego prawa następuje
z dochodu, jeżeli zajęte prawo przynosi dochód, albo z realizacji lub sprzedaży prawa.
§ 2. Zaspokojenie z dochodu lub realizacji prawa, jeżeli nie nastąpi w trybie
art. 9115, następuje w drodze egzekucji przez zarząd przymusowy. Przepisy
art. 10641-106411 stosuje się odpowiednio.
§ 3. (uchylony)
§ 4. (uchylony)

Art. 9117. § 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, komornik może
sprzedać zajęte prawo z wolnej ręki po cenie nie niższej niż 75% ceny oszacowania. Sprzedaż ta
nie może nastąpić wcześniej niż czternastego dnia od oszacowania.
§ 2. Na wniosek dłużnika, za zgodą wierzyciela, sprzedaż może nastąpić bez oszacowania prawa.
Sprzedaż za wskazaną przez dłużnika cenę może nastąpić, gdy nie naruszyło to interesów
wierzycieli. Dłużnik winien wówczas wskazać cenę minimalną, poniżej której sprzedaż nie może
być dokonana. Dłużnik może wskazać osobę nabywcy albo też wskazać kilka osób uprawnionych do
nabycia oraz kolejność, w jakiej prawo nabycia będzie im przysługiwało.
§ 3. Jeżeli sprzedaż nie dojdzie do skutku w terminie tygodnia od dnia, w którym wierzyciel
wyraził zgodę na sprzedaż, komornik sprzedaje zajęte prawo w drodze licytacji, chyba że
wierzyciel wyrazi zgodę na ponowną sprzedaż z wolnej ręki.
§ 4. Do sprzedaży prawa w drodze licytacji stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży
licytacyjnej w egzekucji z ruchomości. Do sprzedaży w drodze licytacji papierów wartościowych,
o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, nie stosuje się przepisu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie
publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1382) oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Art. 9118. § 1. Do egzekucji z instrumentów finansowych zapisanych na
rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, komornik przystąpi przez ich zajęcie. W tym
celu komornik:
1) zawiadamia dłużnika, że nie wolno mu odbierać żadnego świadczenia, jak również rozporządzać,
z wyjątkiem zleceń, o których mowa w § 2, zajętymi instrumentami finansowymi czy wartościami
zebranymi na rachunku;
2) wezwie podmiot prowadzący działalność maklerską, w którym dłużnik ma rachunek, by nie
wykonywał dyspozycji dłużnika, z wyjątkiem zleceń, o których mowa w § 2, ani też nie wypłacał
dłużnikowi pieniędzy ulokowanych na jego rachunku, lecz zajęte sumy pieniężne do wysokości
egzekwowanej należności wydał komornikowi lub złożył na rachunek depozytowy sądu.
§ 2. Jeżeli znajdujące się na rachunku dłużnika sumy pieniężne nie wystarczają na pokrycie
egzekwowanego roszczenia, podmiot prowadzący działalność maklerską, w którym dłużnik ma
rachunek, niezwłocznie wzywa dłużnika, aby w terminie trzech dni złożył zlecenie sprzedaży
celem zaspokojenia wierzyciela przez okres miesiąca, wskazując, które ze zdeponowanych
instrumentów finansowych mają być przedmiotem zlecenia sprzedaży. Jeżeli zajęto instrumenty
finansowe, które wcześniej były zajęte na podstawie postanowienia o zabezpieczeniu, dyspozycja
dłużnika dotycząca zlecenia ich sprzedaży będzie wykonana po zajęciu dokonanym w egzekucji,
jeżeli samo zlecenie sprzedaży dłużnik złożył w terminie określonym w art. 7521.
§ 3. Jeżeli dłużnik nie dokona czynności, o której mowa w § 2, albo pomimo wykonania czynności
nie dojdzie do sprzedaży instrumentów finansowych, prowadzący rachunek w terminie trzech dni
powiadamia wierzyciela, za pośrednictwem komornika, jakie instrumenty finansowe umieszczone są
na rachunku. Wierzyciel składa zlecenie dokonania sprzedaży wybranych instrumentów finansowych.
§ 4. W razie niezłożenia przez wierzyciela w terminie dwóch tygodni zlecenia, o którym mowa w §
3, albo gdy sprzedaż na zlecenie wierzyciela nie doszła do skutku przez okres roku, egzekucję
umarza się.
§ 5. Jeżeli zajęcia dokonano na rzecz dwu lub więcej wierzycieli, zlecenie, o którym mowa w §
3, składa kurator ustanowiony w trybie art. 908, chyba że wierzyciele złożą zgodny wniosek
o sprzedaży instrumentów finansowych. W razie ustanowienia kuratora termin dwutygodniowy liczy
się od dnia powołania kuratora.
§ 6. Przepisów § 1-5 nie stosuje się do rachunku zbiorczego w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Art. 912. § 1. Jeżeli zajęte zostało prawo, z mocy którego dłużnik może żądać działu
majątku, zajęcie obejmuje wszystko to, co dłużnikowi z działu przypadnie. Gdy dłużnik otrzyma z
działu nieruchomość lub ułamkową jej część, sąd przeprowadziwszy dział zawiadomi o zajęciu sąd
właściwy do prowadzenia księgi wieczystej w celu ujawnienia zajęcia przez wpis w księdze
wieczystej lub złożenie zawiadomienia do zbioru dokumentów. Jeżeli wierzyciel w ciągu miesiąca
po ukończeniu działu nie zażądał przeprowadzenia egzekucji z mienia przypadłego dłużnikowi,
przedmioty majątkowe, z których egzekucji nie żądał, będą wolne od zajęcia.
§ 2. O zajęciu prawa, z mocy którego dłużnik może żądać działu, komornik zawiadomi wskazane
przez wierzyciela osoby, przeciwko którym dłużnikowi przysługuje prawo żądania działu.

 

x