Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł II. Egzekucja świadczeń pieniężnych
Dział IV. Egzekucja z innych wierzytelności


Art. 895. § 1. Egzekucja prowadzona według przepisów działu niniejszego należy do
komornika sądu właściwości ogólnej dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie
egzekucyjne, a w braku podstaw do jej oznaczenia – do komornika sądu właściwości ogólnej osoby
zobowiązanej względem dłużnika. Gdy osoby takiej nie ma, egzekucja należy do komornika tego
sądu, w którego okręgu znajduje się przedmiot świadczenia lub prawa.
§ 2. Jeżeli wykonanie prawa związane jest z posiadaniem dokumentu, właściwy jest komornik tego
sądu, w którego okręgu dokument się znajduje.
§ 3. Na podstawie wniosku o wszczęcie egzekucji z ruchomości komornik dokona również zajęcia
wierzytelności lub innych praw majątkowych, związanych z posiadaniem dokumentu, jeżeli dokument
taki znajduje się w posiadaniu dłużnika.

Art. 896. § 1. Do egzekucji z wierzytelności komornik przystępuje przez jej zajęcie.
W celu zajęcia komornik:

      1) zawiadomi dłużnika, że nie wolno mu odbierać żadnego świadczenia ani rozporządzać zajętą
      wierzytelnością i ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;

2) wezwie dłużnika wierzytelności, aby należnego od niego świadczenia nie uiszczał dłużnikowi,
lecz złożył je komornikowi lub do depozytu sądowego.
§ 2. Jednocześnie z zajęciem wierzytelności komornik wezwie jej dłużnika, aby w ciągu tygodnia
złożył oświadczenie:
1) czy i w jakiej wysokości przysługuje dłużnikowi zajęta wierzytelność, czy też odmawia
zapłaty i z jakiej przyczyny;
2) czy inne osoby roszczą sobie prawa do wierzytelności, czy i w jakim sądzie lub przed jakim
organem toczy się lub toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność oraz czy i o jakie roszczenie
została skierowana do zajętej wierzytelności egzekucja przez innych wierzycieli.

Art. 897. § 1. W celu zajęcia wierzytelności, której zabezpieczenie jest ujawnione przez
wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru, komornik jednocześnie
z zawiadomieniem i wezwaniem dłużników w myśl artykułu poprzedzającego przesyła sądowi
właściwemu do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o dokonanie w niej wpisu o zajęciu lub o
złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów.
§ 2. Jeżeli w księdze wieczystej znajdują się wpisy lub w zbiorze dokumentów dokumenty
stanowiące przeszkodę do uwzględnienia wniosku, sąd właściwy do prowadzenia księgi wieczystej
zawiadomi o tym wierzyciela i komornika, wyznaczając termin do usunięcia przeszkody. Usunięcie
przeszkody należy do wierzyciela. W tym celu wierzyciel może wykonywać prawa przysługujące
dłużnikowi. Na wniosek wierzyciela komornik odbierze dłużnikowi potrzebne do tego dokumenty.
§ 3. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu sąd oddali wniosek komornika, a komornik
umorzy egzekucję. Jeżeli jednak wierzyciel w terminie wyznaczonym przez sąd wytoczy powództwo
w celu usunięcia przeszkody, oddalenie wniosku i umorzenie egzekucji nie może nastąpić przed
prawomocnym oddaleniem powództwa.
§ 4. (uchylony)

Art. 898. Jeżeli do zabezpieczenia zajętej wierzytelności wymagany jest wpis w księdze
wieczystej, komornik odbierze dłużnikowi dokumenty potrzebne do dokonania tego wpisu i zgłosi
wniosek o wpis na rzecz dłużnika oraz o jednoczesne ujawnienie zajęcia.

Art. 899. Dokonując zajęcia wierzytelności zabezpieczonej poręczeniem, zastawem lub
zastawem rejestrowym, komornik na wniosek wierzyciela zawiadamia także poręczyciela albo
właściciela przedmiotu obciążonego prawem zastawu, iż świadczenia z wierzytelności
zabezpieczonej nie wolno uiścić dłużnikowi. Przepis art. 882 § 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 900. § 1. Zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej
wierzytelności. Jeżeli konieczny jest wpis zajęcia w księdze wieczystej, wierzytelność jest
zajęta z chwilą dokonania wpisu lub złożenia do zbioru dokumentów wniosku komornika. Jednakże i
w tym wypadku zajęcie jest skuteczne już z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej
wierzytelności, jeżeli takie doręczenie nastąpiło wcześniej.
§ 2. Zajęcie sum płatnych periodycznie obejmuje także wypłaty przyszłe. Art. 883 § 2 stosuje
się odpowiednio.

Art. 901. § 1. Zajęcia wierzytelności związanej z posiadaniem dokumentu dokonuje się
przez odebranie dokumentu dłużnikowi lub osobie trzeciej. Przepis art. 845 § 2 stosuje się
odpowiednio. Następnych zajęć takiej wierzytelności dokonuje się przez zaznaczenie w protokole
pierwszego zajęcia.
§ 2. O dokonaniu zajęcia komornik powiadomi wierzyciela dłużnika, przeciwko któremu toczy się
postępowanie egzekucyjne, i dłużnika zajętej wierzytelności, a przy dalszych zajęciach także
poprzednich wierzycieli.
§ 3. Od dłużnika zajętej wierzytelności związanej z posiadaniem dokumentu komornik zażąda
zapłaty poszukiwanej sumy, a jeżeli wierzytelność wymagalna jest po wypowiedzeniu, dokona jej
wypowiedzenia. Na wniosek wierzyciela, dłużnika albo z urzędu, komornik dokona również
czynności zachowawczych, jeżeli zajdzie tego potrzeba.
§ 4. Zajęte papiery wartościowe niezapisane na rachunku papierów wartościowych komornik może
sprzedać za pośrednictwem firmy inwestycyjnej w rozumieniu przepisów, o których mowa w art.
7521. Sprzedaż w tym trybie może nastąpić w okresie miesiąca od dnia zajęcia. Za
zgodą dłużnika sprzedaż może nastąpić także po tym terminie. Do ustalenia ceny sprzedaży należy
powołać biegłego. Na wniosek dłużnika sprzedaż może nastąpić po cenie przez niego wskazanej.
§ 5. Jeżeli zobowiązany z weksla nie zapłaci poszukiwanej sumy, komornik sprzeda weksel.
Dokonany przez komornika indos wywiera skutki indosu wpisanego przez zobowiązanego. Jeżeli na
wekslu zostały umieszczone wyrazy “nie na zlecenie” lub inne zastrzeżone równoważnie, komornik
może przenieść weksel na nabywcę tylko w formie i ze skutkiem przewidzianym w przepisach
o przelewie wierzytelności.
§ 6. Do zbycia weksli przepisy art. 9041 stosuje się odpowiednio.

Art. 902. Do skutków zajęcia stosuje się odpowiednio art. 885, 887 i 888, a do skutków
niezastosowania się do wezwań komornika oraz do obowiązków wynikających z zajęcia – art. 886.

Art. 9021. Zajęcie wierzytelności nie narusza uprawnień wynikających
z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia
2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 942 i 1166 oraz
z 2013 r. poz. 1036).

Art. 903. Jeżeli zajęto wierzytelność, której przedmiotem jest świadczenie z
zobowiązania przemiennego z prawem wyboru zastrzeżonym dla dłużnika, przeciwko któremu toczy
się postępowanie egzekucyjne, prawo to przechodzi na wierzyciela, jeżeli dłużnik, wezwany przez
komornika do dokonania wyboru, w ciągu tygodnia z prawa tego nie skorzysta.

Art. 904. Jeżeli obowiązek dłużnika zajętej wierzytelności zależy od wzajemnego
świadczenia dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, które polega na
wydaniu rzeczy znajdującej się w jego władaniu, a obowiązek wydania tej rzeczy został już
orzeczony prawomocnym wyrokiem lub stwierdzony innym tytułem egzekucyjnym, komornik odbierze
dłużnikowi zajętej wierzytelności tytuł egzekucyjny i po uzyskaniu na nim klauzuli wykonalności
odbierze rzecz dłużnikowi, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, jeżeli to jest
konieczne do uzyskania świadczenia od dłużnika zajętej wierzytelności.

Art. 9041. § 1. Na wniosek wierzyciela jego zaspokojenie nastąpi przez
sprzedaż wierzytelności w drodze licytacji lub z wolnej ręki, o ile nie sprzeciwia się temu
charakter zajętej wierzytelności.
§ 2. Sprzedaży zajętej wierzytelności dokonuje się w drodze licytacji prowadzonej według
przepisów o egzekucji z ruchomości. Cena wywołania wynosi trzy czwarte sumy, na którą składa
się należność główna oraz odsetki naliczone do dnia licytacji. Nabycie nie może nastąpić
poniżej ceny wywołania.
§ 3. Za zgodą dłużnika zajęta wierzytelność może zostać sprzedana z wolnej ręki po cenie przez
niego wskazanej, jeżeli sprzedaż nie narusza interesów wierzycieli. Dłużnik może też wskazać
nabywcę oraz określić inne warunki sprzedaży. Zgoda dłużnika na sprzedaż z wolnej ręki nie jest
potrzebna, gdy wierzytelność była wymagalna przed dniem zajęcia. W takim wypadku cena sprzedaży
nie może być jednak niższa niż cztery piąte sumy, na którą składa się należność główna oraz
odsetki naliczone do dnia sprzedaży.

Art. 905. § 1. Jeżeli zajęta została wierzytelność, z mocy której mają być wydane
dłużnikowi na własność ruchomości, będą one wydane komornikowi w miejscu, w którym miały być
wydane dłużnikowi. Zajęcie ruchomości dokonane jest przez samo zajęcie wierzytelności o ich
wydanie.
§ 2. Dalsza egzekucja z tych ruchomości będzie prowadzona według przepisów o egzekucji z
ruchomości.

Art. 906. § 1. Jeżeli została zajęta wierzytelność, z mocy której dłużnikowi, przeciwko
któremu toczy się postępowanie egzekucyjne, jako właścicielowi ma być wydana nieruchomość,
komornik odda wydaną nieruchomość w zarząd dłużnikowi. Na wniosek wierzyciela komornik ustanowi
zarządcą inną osobę.
§ 2. Egzekucja z tej nieruchomości i zarząd prowadzone będą według przepisów o egzekucji z
nieruchomości.

Art. 907. Przepis artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
przedmiotem zajętej wierzytelności jest statek morski wpisany do rejestru okrętowego.

Art. 908. § 1. Jeżeli po zajęciu wierzytelności należyte wykonanie praw dłużnika lub
wierzyciela tego wymaga, sąd na wniosek wierzyciela lub dłużnika, stosownie do okoliczności,
ustanowi kuratora lub zarządcę. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
§ 2. Do zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości.

 

x