Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł II. Egzekucja świadczeń pieniężnych
Dział II. Egzekucja z wynagrodzenia za pracę


Art. 880. Egzekucja z wynagrodzenia za pracę należy do komornika przy sądzie rejonowym
ogólnej właściwości dłużnika.

Art. 881. § 1. Do egzekucji z wynagrodzenia za pracę komornik przystępuje przez jego
zajęcie.
§ 2. Komornik zawiadamia dłużnika, że do wysokości egzekwowanego świadczenia i aż do pełnego
pokrycia długu nie wolno mu odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia ani
rozporządzać nim w żaden inny sposób. Dotyczy to w szczególności periodycznego wynagrodzenia za
pracę i wynagrodzenia za prace zlecone oraz nagród i premii przysługujących dłużnikowi za okres
jego zatrudnienia, jak również związanego ze stosunkiem pracy zysku lub udziału w funduszu
zakładowym oraz wszelkich innych funduszach, pozostających w związku ze stosunkiem pracy.
§ 3. Komornik wzywa pracodawcę, aby w granicach określonych w paragrafie drugim nie wypłacał
dłużnikowi poza częścią wolną od zajęcia żadnego wynagrodzenia, lecz:
1) przekazywał zajęte wynagrodzenie bezpośrednio wierzycielowi egzekwującemu, zawiadamiając
komornika o pierwszej wypłacie, albo
2) przekazywał zajęte wynagrodzenie komornikowi w wypadku, gdy do wynagrodzenia jest lub
zostanie w dalszym toku postępowania egzekucyjnego skierowana jeszcze inna egzekucja,
a wynagrodzenie w części wymagalnej nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych
świadczeń wymagalnych.
Komornik poucza zarazem pracodawcę o skutkach niezastosowania się do wezwania.
§ 4. Stosownie do okoliczności komornik może wezwać pracodawcę do przekazywania mu zajętego
wynagrodzenia bezpośrednio.

Art. 882. § 1. Dokonując zajęcia wynagrodzenia za pracę, komornik wzywa ponadto
pracodawcę, aby w ciągu tygodnia:
1) przedstawił za okres trzech miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie,
zestawienie periodycznego wynagrodzenia dłużnika za pracę oraz oddzielnie jego dochodu
z wszelkich innych tytułów;
2) podał, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie będzie przekazywane
wierzycielowi;
3) w razie istnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę złożył oświadczenie
o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa, czy
i w jakim sądzie toczy się sprawa o zajęte wynagrodzenie i czy oraz o jakie roszczenia została
skierowana do zajętego wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli.
§ 2. Pracodawca obowiązany jest do niezwłocznego zawiadomienia komornika oraz wierzyciela
o każdej zmianie okoliczności wymienionych w § 1.

Art. 883. § 1. Zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej
wierzytelności.
§ 2. Jednakże dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości,
jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży do depozytu sądowego sumę równającą się
sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do
podejmowania tej sumy. Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w
zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych; równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję.

Art. 884. § 1. Zajęcie obowiązuje nadal, choćby po zajęciu nawiązano z dłużnikiem nowy
stosunek pracy lub zlecenia albo choćby zakład pracy przeszedł na inną osobę, jeżeli osoba ta
o zajęciu wiedziała.
§ 2. W razie rozwiązania stosunku pracy z dłużnikiem dotychczasowy pracodawca czyni wzmiankę
o zajęciu należności w wydanym dłużnikowi świadectwie pracy, a jeżeli nowy pracodawca dłużnika
jest mu znany, przesyła temu pracodawcy zawiadomienie komornika i dokumenty dotyczące zajęcia
wynagrodzenia oraz powiadamia o tym komornika i dłużnika, przeciwko któremu toczy się
postępowanie egzekucyjne. Wzmianka w świadectwie pracy powinna zawierać oznaczenie komornika,
który zajął należność, oraz numer sprawy egzekucyjnej, jak również wskazać wysokość potrąconych
już kwot. Przesłanie zawiadomienia komornika ma skutki zajęcia należności dłużnika u nowego
pracodawcy od chwili dojścia zawiadomienia do tego pracodawcy.
§ 3. Nowy pracodawca, któremu pracownik przedstawi świadectwo pracy ze wzmianką o zajęciu
należności, zawiadamia o zatrudnieniu pracownika pracodawcę, który wydał świadectwo, oraz
wskazanego we wzmiance komornika. Jeżeli nowy pracodawca, któremu pracownik nie okazał
świadectwa pracy, dowie się, gdzie pracownik był przedtem zatrudniony, obowiązany jest
zawiadomić poprzedniego pracodawcę o jego zatrudnieniu, chyba że pracownik przedstawi
zaświadczenie tego pracodawcy stwierdzające, że jego należności nie były zajęte.
§ 4. Obowiązek powiadomienia komornika o zmianie pracodawcy obciąża również dłużnika.
O obowiązku tym oraz o skutkach jego zaniedbania dłużnik powinien być pouczony przy
zawiadomieniu go o zajęciu wynagrodzenia za pracę.

Art. 885. Zajęcie ma ten skutek, że w stosunku do wierzyciela egzekwującego nieważne są
rozporządzenia wynagrodzeniem przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po jego zajęciu,
a także przed zajęciem, jeżeli wymagalność wynagrodzenia następuje po zajęciu.

Art. 886. § 1. Pracodawcy, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 881 § 3 i 4,
nie złożył w przepisanym terminie oświadczenia przewidzianego w art. 882 albo zaniedbał
przesłania dokumentów zajęcia wynagrodzenia nowemu pracodawcy dłużnika, stosownie do art. 884
§ 2 i 3, komornik wymierza grzywnę w wysokości do dwóch tysięcy złotych. Grzywna może być
powtórzona, jeżeli pracodawca nadal uchyla się od wykonania tych czynności w dodatkowo
wyznaczonym terminie.
§ 2. Jeżeli pracodawcą nie jest osoba fizyczna, grzywnie podlega pracownik lub wspólnik
odpowiedzialny za wykonanie takiej czynności, a w razie niewyznaczenia takiego pracownika lub
niemożności jego ustalenia – osoby uprawnione do reprezentowania pracodawcy. Jeżeli pracodawcą
jest spółka cywilna, grzywnie podlega którykolwiek ze wspólników.
§ 3. Pracodawca, który nie zastosował się do wezwania z art. 881 i 882 lub w inny sposób
naruszył obowiązki wynikające z zajęcia bądź złożył oświadczenie przewidziane w art. 882
niezgodne z prawdą albo dokonał wypłaty zajętej części wynagrodzenia dłużnikowi, odpowiada za
wyrządzoną przez to wierzycielowi szkodę.
§ 4. Grzywnę określoną w § 1 komornik wymierzy również dłużnikowi, który nie powiadomił go
o zmianie pracodawcy.

Art. 887. § 1. Z mocy samego zajęcia wierzyciel może wykonywać wszelkie prawa i
roszczenia dłużnika. Na żądanie wierzyciela komornik wydaje mu odpowiednie zaświadczenie.
§ 2. Wierzyciel wnoszący powództwo przeciwko pracodawcy powinien przypozwać dłużnika, przeciwko
któremu toczy się postępowanie egzekucyjne. Pozwany pracodawca obowiązany jest podać sądowi
wszystkich innych wierzycieli, na rzecz których dochodzona wierzytelność również została
zajęta. Sąd zawiadomi tych wierzycieli stosownie do art. 195. Wyrok wydany w sprawie jest
skuteczny w stosunku do innych wierzycieli. Jednakże w stosunku do wierzyciela, o którym sąd
nie został powiadomiony, pracodawca nie może powoływać się na wyrok, który zapadł na jego
korzyść.

Art. 888. § 1. Na wniosek wierzyciela komornik odbierze dłużnikowi dokumenty stanowiące
dowód wierzytelności i złoży je do depozytu sądowego.
§ 2. Jeżeli wierzyciel zgłasza wniosek, aby odebranie odbyło się w jego obecności, komornik
zawiadamia go o terminie czynności. W razie niestawienia się wierzyciela czynności nie dokonuje
się.
§ 3. Dłużnik obowiązany jest pod rygorem odpowiedzialności za szkodę udzielić wierzycielowi
wszystkich wyjaśnień potrzebnych do dochodzenia praw przeciwko dłużnikowi zajętej
wierzytelności.

 

x