Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł II. Egzekucja świadczeń pieniężnych
Dział I. Egzekucja z ruchomości
Rozdział 1. Zajęcie


Art. 844. § 1. Egzekucja z ruchomości należy do komornika tego sądu, w którego okręgu
znajdują się ruchomości, chyba że wierzyciel wybierze innego komornika.
§ 2. Komornik, który wszczął egzekucję z niektórych ruchomości dłużnika, jest właściwy do
przeprowadzenia egzekucji z pozostałych ruchomości dłużnika, chociażby znajdowały się w okręgu
innego sądu.
§ 3. Komornik wybrany przez wierzyciela oraz komornik, o którym mowa w § 2, po dokonaniu
zajęcia ruchomości zawiadamia o zajęciu komornika działającego przy sądzie rejonowym, w którego
okręgu znajdują się ruchomości, w chwili zajęcia, przesyłając odpis protokołu zajęcia
ruchomości.

Art. 8441. Przepisy dotyczące egzekucji z ruchomości stosuje się odpowiednio
do egzekucji ze zwierząt, jeżeli nie jest to sprzeczne z przepisami dotyczącymi ochrony
zwierząt.

Art. 845. § 1. Do egzekucji z ruchomości komornik przystępuje przez ich zajęcie.
§ 2. Zająć można ruchomości dłużnika będące bądź w jego władaniu, bądź we władaniu samego
wierzyciela, który do nich skierował egzekucję. Ruchomości dłużnika będące we władaniu osoby
trzeciej można zająć tylko wówczas, gdy osoba ta zgadza się na ich zajęcie albo przyznaje, że
stanowią one własność dłużnika, oraz w wypadkach wskazanych w ustawie. Jednakże w razie zbiegu
egzekucji sądowej i administracyjnej dopuszczalne jest zajęcie ruchomości na zasadach
przewidzianych w przepisach o egzekucji administracyjnej.
§ 2a. W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych komornik może zająć także ruchomości
będące we władaniu osoby zamieszkującej wspólnie z dłużnikiem bez zgody tej osoby, chyba że
przedstawi ona dowód, że ruchomości są jej własnością.
§ 3. Nie należy zajmować więcej ruchomości ponad te, które są potrzebne do zaspokojenia
należności i kosztów egzekucyjnych.

Art. 846. § 1. Egzekucja z ułamkowej części rzeczy ruchomej będącej wspólną własnością
kilku osób odbywa się w sposób przewidziany dla egzekucji z ruchomości, z zastrzeżeniem, że
sprzedaży podlega tylko udział dłużnika.
§ 2. Innym współwłaścicielom przysługuje łącznie prawo żądania, aby cała rzecz została
sprzedana.

Art. 847. § 1. Komornik dokonuje zajęcia przez wpisanie ruchomości do protokołu zajęcia.
Odpis protokołu zajęcia należy doręczyć dłużnikowi i współwłaścicielom zajętej ruchomości,
którzy nie są dłużnikami.
§ 2. Dłużnik powinien przy zajęciu, a jeżeli jest nieobecny – niezwłocznie po otrzymaniu odpisu
protokołu zajęcia, wymienić komornikowi znajdujące się w jego władaniu ruchomości, do których
osobom trzecim przysługuje prawo żądania zwolnienia ich od egzekucji, ze wskazaniem adresów
tych osób. Komornik zawiadomi o zajęciu osoby wskazane przez dłużnika.

Art. 848. Zajęcie ma ten skutek, że rozporządzenie ruchomością dokonane po zajęciu nie
ma wpływu na dalszy bieg postępowania, a postępowanie egzekucyjne z zajętej ruchomości może być
prowadzone również przeciwko nabywcy. Przepis ten nie narusza przepisów o ochronie nabywcy w
dobrej wierze.

Art. 849. Jeżeli komornik przerywa zajęcie, powinien stosownie do okoliczności poczynić
kroki zapobiegające usunięciu ruchomości jeszcze niezajętych.

Art. 850. Wierzyciel może żądać, aby zajęcie nastąpiło w jego obecności. W tym wypadku
komornik zawiadomi go o terminie, w którym zajęcie ma być dokonane. Jeżeli wierzyciel nie stawi
się w wyznaczonym terminie, komornik dokona zajęcia w jego nieobecności. Jeżeli komornik bez
zawiadomienia wierzyciela dokonał zajęcia w jego nieobecności, wierzyciel może żądać
sprawdzenia zajęcia z jego udziałem.

Art. 851. Jeżeli zajęte już ruchomości mają być zajęte na zaspokojenie innej jeszcze
wierzytelności, komornik dokona nowego zajęcia przez zaznaczenie go w protokole pierwszego
zajęcia. Wierzyciel może żądać, aby komornik sprawdził ruchomości, zajęte na podstawie
protokołu; sprawdzenie to komornik stwierdzi w tym protokole.

Art. 852. § 1. Z zajętych pieniędzy komornik zaspokoi wierzycieli, a jeżeli nie
wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzycieli, złoży je na rachunek depozytowy sądu w celu
podziału.
§ 2. Złożenie na rachunek depozytowy sądu nastąpi również wówczas, gdy zgłoszono zarzut, że
osobie trzeciej przysługuje do zajętych pieniędzy prawo stanowiące przeszkodę do wydania ich
wierzycielowi. Sąd postanowi wydać pieniądze wierzycielowi, jeżeli w ciągu miesiąca od złożenia
ich na rachunek depozytowy sądu nie będzie złożone orzeczenie właściwego sądu zwalniające od
zajęcia lub wstrzymujące wydanie pieniędzy.
§ 3. Na postanowienie sądu co do wydania pieniędzy przysługuje zażalenie. Postanowienie staje
się wykonalne dopiero z chwilą uprawomocnienia się.

Art. 853. § 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, komornik oznacza wartość
zajętych ruchomości i umieszcza ją w protokole zajęcia.
§ 2. Jeżeli komornik uzna, że w celu oszacowania należy wezwać biegłego, albo jeżeli wierzyciel
lub dłużnik podnoszą w skardze zarzuty na oszacowanie, oszacowania dokonuje biegły przy samym
zajęciu, a gdyby to nie było możliwe, w terminie późniejszym, aż do dnia licytacji. Skargę na
oszacowanie komornika wnosi się do komornika przy zajęciu ruchomości, a gdyby to nie było
możliwe – do dnia licytacji.

Art. 854. Na każdej zajętej ruchomości komornik umieści znak ujawniający na zewnątrz jej
zajęcie, a jeżeli to nie jest możliwe, ujawni je w inny sposób.

Art. 855. § 1. Zajęte ruchomości komornik pozostawi we władaniu osoby, u której je
zajął. Jednakże z ważnych przyczyn komornik może w każdym stanie postępowania oddać zajęte
ruchomości pod dozór innej osobie, nie wyłączając wierzyciela, choćby to było połączone z
koniecznością ich przeniesienia. Osoby te pełnią obowiązki dozorcy. Komornik doręcza im
protokół zajęcia.
§ 2. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości określi, kiedy zajęte przedmioty należy złożyć do
depozytu sądowego lub na przechowanie określonym instytucjom.

Art. 856. § 1. Dozorca lub dłużnik, któremu powierzono dozór, obowiązani są przechowywać
oddane im pod dozór ruchomości z taką starannością, aby nie straciły na wartości, i oddać je na
wezwanie komornika lub stosownie do orzeczenia sądu albo na zgodne wezwanie obu stron. Jeżeli
dozorca lub dłużnik zobowiązany do wydania ruchomości ich nie oddaje, komornik mu je odbiera.
§ 2. Dozorca obowiązany jest zawiadomić komornika o zamierzonej zmianie miejsca przechowania
ruchomości.

Art. 857. § 1. Dozorca nie odpowiada za pogorszenie, uszkodzenie, zniszczenie lub
zaginięcie zajętych ruchomości, jeżeli zachował staranność, do jakiej był obowiązany w myśl
przepisu artykułu poprzedzającego.
§ 2. Dłużnikowi nie przysługuje roszczenie do wierzyciela z powodu uszkodzenia lub zaginięcia
zajętych ruchomości podczas ich przewożenia, przesyłki lub przechowywania u dozorcy.

Art. 858. § 1. Dozorca może żądać zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem oraz
wynagrodzenia za dozór odpowiednio do poniesionych trudów. Nie dotyczy to dłużnika, członków
jego rodziny wspólnie z nim mieszkających oraz osoby trzeciej, u której rzecz zajęto.
§ 2. Sumę wydatków i wysokość wynagrodzenia ustala komornik, o czym zawiadamia strony i
dozorcę.

Art. 859. Na postanowienie sądu co do zwrotu wydatków i wynagrodzenia dozorcy
przysługuje zażalenie.

Art. 860. Komornik może z ważnych przyczyn zwolnić dozorcę i ustanowić innego. Zmianę
dozorcy komornik zarządzi po wysłuchaniu stron, chyba że natychmiastowa zmiana jest konieczna.

Art. 861. Jeżeli zajęte ruchomości pozostawiono w pomieszczeniu należącym do dłużnika i
dozór powierzono jemu samemu lub członkowi jego rodziny razem z nim mieszkającemu, mają oni
prawo zwykłego używania rzeczy, byleby przez to rzecz nie straciła na wartości. Również osoba
trzecia, pod której dozorem komornik pozostawił zajęte u niej ruchomości dłużnika, może ich
używać, jeżeli jest do tego uprawniona.

Art. 862. § 1. Jeżeli rzecz oddana pod dozór osobie nieuprawnionej do korzystania z niej
przynosi dochód, dozorca obowiązany jest po ustaniu dozoru złożyć komornikowi rachunek
z dochodów. Czysty dochód po potrąceniu wydatków zostanie złożony na rachunek depozytowy sądu.
§ 2. Z uzyskanego w ten sposób dochodu pokrywa się przede wszystkim wynagrodzenie dozorcy,
resztę zaś dołącza się do sumy uzyskanej z egzekucji, a w razie umorzenia egzekucji, wypłaca
się dłużnikowi.

Art. 863. Minister Sprawiedliwości może, w drodze rozporządzenia, zarządzić utrzymywanie
osobnych pomieszczeń do przechowywania i dozorowania zajętych ruchomości, mając na względzie
sprawne prowadzenie egzekucji oraz właściwe zabezpieczenie zajętych ruchomości.

 

x