Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część trzecia. Postępowanie egzekucyjne
Tytuł I. Przepisy ogólne
Dział I. Organy egzekucyjne ich właściwość i postępowanie w ogólności


Art. 758. Sprawy egzekucyjne należą do właściwości sądów rejonowych i działających przy
tych sądach komorników.

Art. 759. § 1. Czynności egzekucyjne są wykonywane przez komorników z wyjątkiem
czynności zastrzeżonych dla sądów.
§ 2. Sąd może z urzędu wydawać komornikowi zarządzenia zmierzające do zapewnienia należytego
wykonania egzekucji oraz usuwać spostrzeżone uchybienia.

Art. 7591. Przepisy niniejszego Kodeksu dotyczące właściwości miejscowej
komorników nie uchybiają prawu wyboru komornika określonemu w odrębnych przepisach.

Art. 760. § 1. Wnioski i oświadczenia w postępowaniu egzekucyjnym składa się bądź na
piśmie, bądź ustnie do protokołu.
§ 2. W wypadku gdy według przepisów kodeksu niniejszego zachodzi potrzeba wysłuchania strony,
wysłuchanie odbywa się, stosownie do okoliczności, bądź przez spisanie protokołu w obecności
lub nieobecności drugiej strony, bądź przez oświadczenie strony na piśmie.

Art. 7601. Na żądanie wierzyciela, którego roszczenie stwierdzone jest
tytułem wykonawczym lub tytułem egzekucyjnym, organ egzekucyjny, który prowadzi egzekucję lub
który jest właściwy do jej prowadzenia według przepisów kodeksu, udzieli mu informacji, czy
przeciwko dłużnikowi prowadzone jest przez ten organ egzekucyjny postępowanie egzekucyjne,
a jeżeli tak, powiadomi go o stosowanych sposobach egzekucji oraz o wysokości egzekwowanych
roszczeń, a także o aktualnym stanie sprawy.

Art. 761. § 1. Organ egzekucyjny może żądać od uczestników postępowania złożenia
wyjaśnień oraz zasięgać od organów administracji publicznej, organów wykonujących zadania
z zakresu administracji publicznej, organów podatkowych, organów rentowych, banków,
spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, przedsiębiorstw maklerskich, organów
spółdzielni mieszkaniowych, zarządów wspólnot mieszkaniowych oraz innych podmiotów
zarządzających mieszkaniami i lokalami użytkowymi, jak również innych instytucji i osób
nieuczestniczących w postępowaniu informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji.
§ 2. Od wykonania takiego żądania można uchylić się w takim zakresie, w jakim według przepisów
części pierwszej Kodeksu można odmówić przedstawienia dokumentu lub złożenia zeznań
w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.
§ 3. Dłużnik, który został zawiadomiony o wszczęciu egzekucji, obowiązany jest do powiadomienia
w terminie 7 dni organu egzekucyjnego o każdej zmianie miejsca swego pobytu, trwającej dłużej
niż jeden miesiąc. O obowiązku tym oraz o skutkach jego zaniedbania poucza się dłużnika przy
zawiadomieniu go o wszczęciu egzekucji.

Art. 762. § 1. Za nieuzasadnioną odmowę udzielenia organowi egzekucyjnemu wyjaśnień lub
informacji przewidzianych w art. 761 albo za udzielanie informacji lub wyjaśnień świadomie
fałszywych osoba odpowiedzialna może być na wniosek wierzyciela lub z urzędu ukarana przez
organ egzekucyjny grzywną do dwóch tysięcy złotych. Grzywną taką może być również ukarany
dłużnik, który zaniedba obowiązku powiadomienia o zmianie miejsca swojego pobytu.
§ 2. Jeżeli żądanie udzielenia wyjaśnień lub informacji skierowane było do osoby prawnej lub
innej organizacji, ukaraniu grzywną podlega jej pracownik odpowiedzialny za udzielenie
wyjaśnień lub informacji, a gdyby ustalenie takiego pracownika było utrudnione, ukaraniu
podlega jej kierownik. Przed wydaniem postanowienia organ egzekucyjny wysłucha kierownika.
§ 3. Wypis postanowienia o ukaraniu grzywną organ egzekucyjny doręcza osobie ukaranej, stronom
oraz prokuratorowi.
§ 4. (uchylony)
§ 5. Ukaranie przez organ egzekucyjny grzywną nie zwalnia osób ukaranych od odpowiedzialności
karnej za niedopełnienie lub przekroczenie obowiązków służbowych.

Art. 7621. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej
obowiązkom, o których mowa w art. 762 § 1 i § 2, komornik, zamiast ukarać żołnierza grzywną,
występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o
pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Art. 763. Komornik zawiadamia stronę o każdej dokonanej czynności, o której terminie nie
była zawiadomiona i przy której nie była obecna, i na jej żądanie udziela wyjaśnień o stanie
sprawy.

Art. 764. Komornik może upomnieć, a po bezskutecznym upomnieniu wydalić osobę, która
zachowuje się niewłaściwie lub przeszkadza jego czynnościom. W przypadku niezastosowania się do
wezwania do wydalenia z miejsca czynności komornik może ukarać taką osobę grzywną w wysokości
do tysiąca złotych.

Art. 765. § 1. W razie oporu komornik może wezwać pomocy organów Policji. Jeżeli opór
stawia osoba wojskowa, należy wezwać pomocy właściwego organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi
udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie ma organu wojskowego.
§ 2. Sposób udzielania pomocy komornikowi przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, przypadki,
w których należy udzielić komornikowi pomocy, sposób postępowania, tryb występowania
o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania wykonywanych
czynności i rozliczania ich kosztów, określa, w drodze rozporządzenia:
1) minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości –
w przypadku udzielania pomocy przez Policję lub Straż Graniczną;
2) Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości – w przypadku
udzielania pomocy przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Żandarmerię
Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;
3) Prezes Rady Ministrów w przypadku udzielania pomocy przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.
§ 3. W rozporządzeniu, o którym mowa w § 2, należy uwzględnić gwarancję bezpieczeństwa
komornika i uczestników postępowania, poszanowania godności osób biorących udział
w czynnościach egzekucyjnych, odpowiednie terminy wyznaczania czynności i występowania
o udzielenie pomocy, objęcie dokumentacją przebiegu czynności i udziału w nich funkcjonariuszy
udzielających pomocy oraz wskazanie organów, na których rachunek przekazywane są należności
zaliczane do kosztów egzekucji.

Art. 766. Sąd rozpoznaje sprawy egzekucyjne na posiedzeniu niejawnym, chyba że zachodzi
potrzeba wyznaczenia rozprawy albo wysłuchania na posiedzeniu stron lub innych osób. W sprawach
tych sąd wydaje orzeczenia w formie postanowień.

Art. 767. § 1. Na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli
ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności.
Do rozpoznania skargi na czynności komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik.
Jeżeli do prowadzenia egzekucji został wybrany komornik poza właściwością ogólną, skargę
rozpoznaje sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad.
§ 2. Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub
zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone.
§ 3. Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz
określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę,
uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem.
§ 4. Skargę wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia czynności, gdy strona lub osoba,
której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności
obecna lub była o jej terminie zawiadomiona, w innych wypadkach – od dnia zawiadomienia
o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynności komornika
naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia – od dnia dowiedzenia się przez skarżącego
o dokonanej czynności. Skargę na zaniechanie przez komornika czynności wnosi się w terminie
tygodniowym od dnia, w którym czynność powinna być dokonana. Odpis skargi sąd przesyła
komornikowi, który w terminie trzech dni na piśmie sporządza uzasadnienie dokonania zaskarżonej
czynności lub przyczyn jej zaniechania oraz przekazuje je wraz z aktami sprawy do sądu, do
którego skargę wniesiono, chyba że skargę w całości uwzględnia, o czym zawiadamia sąd
i skarżącego oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy.

Art. 7671. (uchylony)

Art. 7672. § 1. Sąd rozpoznaje skargę w terminie tygodniowym od dnia jej
wpływu do sądu, a gdy skarga zawiera braki formalne, które podlegają uzupełnieniu, w terminie
tygodniowym od jej uzupełnienia.
§ 2. Wniesienie skargi nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego ani wykonania zaskarżonej
czynności, chyba że sąd zawiesi postępowanie lub wstrzyma dokonanie czynności.

Art. 7673. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu,
nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków nie
uzupełniono w terminie, chyba że uzna, iż zachodzą podstawy do podjęcia czynności na podstawie
art. 759 § 2. Na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi służy zażalenie.

Art. 7673a. Na postanowienie referendarza sądowego przysługuje skarga.
Wniesienie skargi nie powoduje utraty mocy przez zaskarżone postanowienie. Sąd orzeka jako sąd
drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Rozpoznając skargę, sąd wydaje
postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza utrzymuje w mocy albo je zmienia.

Art. 7674. § 1. Zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach
wskazanych w ustawie.
§ 2. Na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna
nie przysługuje.
§ 3. W sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia nie przysługuje.

Art. 768. Skargę na postanowienie komornika o ukaraniu grzywną rozstrzyga sąd po
przeprowadzeniu rozprawy, na którą wezwie strony oraz osobę ukaraną. Sąd o rozprawie zawiadamia
prokuratora. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Art. 7681. Prawomocne postanowienie komornika o ukaraniu grzywną podlega
wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania go w klauzulę wykonalności.

Art. 769. (utracił moc)

Art. 770. Dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego
przeprowadzenia egzekucji. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszt egzekucji
ustala postanowieniem komornik, jeżeli przeprowadzenie egzekucji należy do niego. Na
postanowienie sądu przysługuje zażalenie stronom oraz komornikowi.

Art. 7701. Prawomocne postanowienie komornika w przedmiocie kosztów podlega
wykonaniu po uprawomocnieniu się bez potrzeby zaopatrywania go w klauzulę wykonalności.

Art. 771. Zwolnienie od kosztów sądowych, przyznane stronie przez sąd w postępowaniu
rozpoznawczym lub z którego strona korzysta z mocy ustawy, rozciąga się także na postępowanie
egzekucyjne.

Art. 772. (uchylony)

Art. 773. § 1. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej co do tej samej
rzeczy lub prawa majątkowego, administracyjny organ egzekucyjny i komornik wstrzymują czynności
egzekucyjne na wniosek wierzyciela, dłużnika lub z urzędu i przekazują akta egzekucji
administracyjnej i egzekucji sądowej sądowi rejonowemu, w którego okręgu wszczęto egzekucję,
w celu rozstrzygnięcia, który organ egzekucyjny – sądowy czy administracyjny – ma dalej
prowadzić w trybie właściwym dla danego organu łącznie egzekucje z tej rzeczy lub prawa
majątkowego, do którego nastąpił zbieg egzekucji. Sąd wydaje postanowienie w terminie 14 dni,
biorąc pod uwagę stan każdego z postępowań egzekucyjnych, a jeżeli są one w równym stopniu
zaawansowane, wysokość egzekwowanych należności i kolejność ich zaspokojenia, z zastrzeżeniem §
2, 21 i 21a. Równocześnie sąd postanawia, jakie już dokonane czynności
egzekucyjne pozostają w mocy.
§ 11. Postanowienie, o którym mowa w § 1, może wydać także referendarz sądowy.
§ 2. Jeżeli egzekucje są prowadzone w celu zrealizowania zastawu rejestrowego lub skarbowego,
łączne prowadzenie egzekucji przejmuje organ egzekwujący należność korzystającą z pierwszeństwa
zaspokojenia, z zastrzeżeniem § 21i 21a.
§ 21. Jeżeli egzekucja sądowa jest prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego,
o którym mowa w art. 783 § 4, łączne prowadzenie egzekucji przejmuje komornik.
§ 21a. W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie
jednolitego tytułu wykonawczego państwa członkowskiego albo zagranicznego tytułu wykonawczego
określonych w przepisach ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy
dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. poz. 1289)
i egzekucji sądowej co do tej samej rzeczy lub prawa majątkowego – łączne prowadzenie egzekucji
z tej rzeczy lub prawa majątkowego, do którego nastąpił zbieg egzekucji, przejmuje
administracyjny organ egzekucyjny. Przepisu § 21 nie stosuje się.
§ 22. Jeżeli sąd lub referendarz sądowy postanowi, że obie egzekucje ma prowadzić
łącznie administracyjny organ egzekucyjny, komornik przed przekazaniem akt administracyjnemu
organowi egzekucyjnemu rozliczy koszty egzekucji, zwróci wierzycielowi pozostałości
niewykorzystanej zaliczki i odnotuje na tytule wykonawczym wysokość dotychczasowych kosztów
egzekucyjnych oraz w jakim zakresie roszczenie wierzyciela zostało zaspokojone.
§ 3. W przypadku wystąpienia dalszych zbiegów egzekucji do tej samej rzeczy lub prawa
majątkowego, łączne prowadzenie egzekucji przejmuje organ egzekucyjny wyznaczony przy pierwszym
zbiegu egzekucji.
§ 4. Skarga na postanowienie referendarza sądowego przysługuje stronom i administracyjnemu
organowi egzekucyjnemu. Na postanowienie sądu stronom oraz administracyjnemu organowi
egzekucyjnemu przysługuje zażalenie.

Art. 7731. § 1. W wypadku zbiegu egzekucji do tych samych rzeczy,
wierzytelności lub praw, dalszą egzekucję prowadzi komornik właściwy według przepisów
niniejszego kodeksu.
§ 2. Jeżeli żaden z komorników nie jest właściwy według przepisów niniejszego kodeksu lub
właściwych jest kilku komorników, komornik, który później wszczął egzekucję, niezwłocznie
przekazuje sprawę komornikowi, który pierwszy wszczął egzekucję, o czym zawiadamia wierzyciela.
§ 3. Przekazując sprawę, komornik obowiązany jest rozliczyć koszty egzekucji.
§ 4. Komornik, który stwierdzi swą niewłaściwość, w postanowieniu o przekazaniu sprawy zgodnie
z właściwością wskazuje komornika rewiru, do którego sprawa zostaje przekazana. Jeżeli
w rewirze, do którego sprawa zostaje przekazana, działa więcej niż jeden komornik, doręczając
odpis postanowienia stwierdzającego niewłaściwość, komornik jednocześnie wzywa wierzyciela, aby
w terminie 7 dni od doręczenia wezwania wskazał komornika, któremu sprawa ma zostać przekazana.
Jeżeli wierzyciel w powyższym terminie nie dokona wyboru lub wskaże komornika, który nie jest
właściwy, komornik przekazuje sprawę według własnego wyboru. Na wybór komornika z właściwego
rewiru dłużnikowi skarga nie przysługuje.

Art. 7732. § 1. Jeżeli na podstawie jednego tytułu wykonawczego komornik
prowadzi egzekucje z dwóch lub więcej rzeczy lub praw, a zbieg egzekucji dotyczy tylko
niektórych z nich i na podstawie art. 773 § 1 do łącznego prowadzenia egzekucji został
wyznaczony organ administracyjny, dla sprawy przekazanej temu organowi wydaje się z urzędu
dalszy tytuł wykonawczy, oznaczając w nim, że stanowi on podstawę do dalszego prowadzenia
egzekucji przez administracyjny organ egzekucyjny. Przepis art. 793 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli postanowienie, o którym mowa w art. 773 § 1, wydał referendarz sądowy, może on również
wydać dalszy tytuł wykonawczy.
§ 2. Jeżeli egzekucja, o której mowa w § 1, jest prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego
wystawionego na podstawie tytułu egzekucyjnego niepochodzącego od sądu, który orzeka o zbiegu
egzekucji, dalszy tytuł wykonawczy jest wystawiany po przedłożeniu tytułu egzekucyjnego przez
wierzyciela.

Art. 7733. W przypadku przejęcia prowadzenia egzekucji na podstawie
art. 773 § 21a, komornik sądowy wydaje dla sprawy przekazanej administracyjnemu
organowi egzekucyjnemu odpis tytułu wykonawczego, oznaczając w nim, że stanowi on podstawę do
dalszego prowadzenia egzekucji przez ten organ. Jeżeli egzekucja sądowa prowadzona jest na
podstawie tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 783 § 4, odpis tytułu wykonawczego ma
postać zweryfikowanego przez komornika dokumentu, o którym mowa w art. 797 § 3.

Art. 774. Organ, który przejął dalsze łączne prowadzenie egzekucji administracyjnej i
sądowej, postanowi, w trybie dla niego właściwym, również o kosztach czynności egzekucyjnych
dokonanych przez drugi organ egzekucyjny przed postanowieniem sądu, chociażby te czynności nie
zostały utrzymane w mocy.

Art. 775. Przepisów art. 773 i art. 774 nie stosuje się w razie zbiegu egzekucji
administracyjnej i sądowego zabezpieczenia, jak również zbiegu zabezpieczenia administracyjnego
z egzekucją sądową, z wyjątkiem wypadków przewidzianych w art. 751.

Art. 7751. Komornik, który przyjął wniosek o wszczęcie egzekucji, do
prowadzenia której nie jest właściwy według przepisów niniejszego kodeksu, nie może odmówić
przyjęcia innych wniosków o wszczęcie egzekucji przeciwko temu samemu dłużnikowi, jeżeli
następni wierzyciele wnoszą o przeprowadzenie egzekucji według tych samych sposobów co
wcześniejsi wierzyciele.

 

x