Kodeks Postępowania Cywilnego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

stan na 2014.05.15

Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze
Księga pierwsza. Proces
Tytuł VII. Postępowania odrębne
Dział VI. Postępowanie uproszczone


Art. 5051. Przepisy niniejszego działu stosuje się w następujących sprawach
należących do właściwości sądów rejonowych:
1) o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dziesięciu
tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub
z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, jeżeli wartość przedmiotu
umowy nie przekracza tej kwoty;
2) o zapłatę czynszu najmu lokali mieszkalnych i opłat obciążających najemcę oraz opłat
z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej bez względu na wartość
przedmiotu sporu.

Art. 5052. Pozew, odpowiedź na pozew, sprzeciw od wyroku zaocznego i pismo
zawierające wnioski dowodowe wnoszone w postępowaniu uproszczonym powinny być sporządzone na
urzędowych formularzach.

Art. 5053. § 1. Jednym pozwem można dochodzić tylko jednego roszczenia.
§ 2. Połączenie kilku roszczeń w jednym pozwie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wynikają
z tej samej umowy lub umów tego samego rodzaju. W wypadku niedopuszczalnego połączenia w jednym
pozwie kilku roszczeń przewodniczący zarządza zwrot pozwu, stosując art. 1301.
§ 3. Jeżeli powód dochodzi części roszczenia, sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu
przewidzianym w niniejszym rozdziale tylko wtedy, gdy postępowanie to byłoby właściwe dla
całego roszczenia wynikającego z faktów przytoczonych przez powoda. W przeciwnym wypadku sprawa
rozpoznawana jest z pominięciem przepisów niniejszego rozdziału.

Art. 5054. § 1. Zmiana powództwa jest niedopuszczalna. Przepisów art. 75-85
oraz art. 194-196 i art. 198 nie stosuje się.
§ 2. Powództwo wzajemne oraz zarzut potrącenia są dopuszczalne, jeżeli roszczenia nadają się do
rozpoznania w postępowaniu uproszczonym.

Art. 5055. (uchylony)

Art. 5056. § 1. Sąd może dokonywać wezwań stosując odpowiednio przepis art.
472.
§ 2. Przepisów art. 278-291 nie stosuje się.
§ 3. Jeżeli sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader
utrudnione, może w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny, opartej na rozważeniu
wszystkich okoliczności sprawy.

Art. 5057. Jeżeli sąd uzna, że sprawa jest szczególnie zawiła lub jej
rozstrzygnięcie wymaga wiadomości specjalnych, w dalszym ciągu rozpoznaje ją z pominięciem
przepisów niniejszego działu. W takim wypadku nie pobiera się uzupełniającej opłaty od pozwu.
Przepisu art. 1303 § 2 nie stosuje się.

Art. 5058. § 1. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku strona może
zgłosić również do protokołu bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku.
§ 2. Dla strony, która zrzekła się doręczenia uzasadnienia wyroku, termin do wniesienia
apelacji biegnie od dnia ogłoszenia wyroku.
§ 3. Strona obecna na posiedzeniu, na którym ogłoszono wyrok, może po jego ogłoszeniu w
oświadczeniu złożonym do protokołu zrzec się prawa do wniesienia apelacji. W razie zrzeczenia
się prawa do wniesienia apelacji przez wszystkich uprawnionych wyrok staje się prawomocny.

Art. 5059. § 1. (uchylony)
§ 11. Apelację można oprzeć na zarzutach:
1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.
§ 2. Po upływie terminu do wniesienia apelacji przytaczanie dalszych zarzutów jest
niedopuszczalne.

Art. 50510. § 1. Sąd rozpoznaje apelację w składzie jednego sędziego.
§ 2. Sąd może rozpoznać apelację na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona w apelacji lub w
odpowiedzi na apelację zażądała przeprowadzenia rozprawy.
§ 3. (utracił moc)

Art. 50511. § 1. Sąd drugiej instancji nie przeprowadza postępowania
dowodowego z wyjątkiem dowodu z dokumentu.
§ 2. Przepisu paragrafu poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli apelację oparto na późniejszym
wykryciu okoliczności faktycznych lub środkach dowodowych, z których strona nie mogła
skorzystać przed sądem pierwszej instancji.

Art. 50512. § 1. Jeżeli sąd drugiej instancji stwierdzi, że zachodzi
naruszenie prawa materialnego, a zgromadzone dowody nie dają wystarczających podstaw do zmiany
wyroku, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
§ 2. Uchylając zaskarżony wyrok sąd drugiej instancji może przekazać sprawę do rozpoznania
z wyłączeniem przepisów o postępowaniu uproszczonym także wówczas, gdy sprawa stosownie do
art. 5051 podlega rozpoznaniu w tym postępowaniu.
§ 3. Sąd drugiej instancji oddala apelację również wtedy, gdy mimo naruszenia prawa
materialnego lub przepisów postępowania albo błędnego uzasadnienia zaskarżony wyrok odpowiada
prawu.

Art. 50513. § 1. Sąd drugiej instancji uzasadnia z urzędu jedynie wyrok
uchylający zaskarżony wyrok i przekazujący sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego
rozpoznania. Uzasadnienie wyroku sporządza się także na wniosek strony zgłoszony w terminie
tygodniowym od dnia jego ogłoszenia lub doręczenia wyroku stronie, jeżeli nie był ogłoszony.
§ 2. Jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie
wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów
prawa.
§ 3. Przepis § 1 ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.

Art. 50514. § 1. W postępowaniu uproszczonym w sprawach z zakresu prawa pracy
przepisów art. 466, art. 467, art. 468, art. 470, art. 471, art. 477 i art. 4771 nie
stosuje się.
§ 2. (uchylony)

 

x