Kodeks prawa kanonicznego
kodeks|kodeks.wirt.pl

Ujednolicone najważniejsze ustawy polskie

KSIĘGA VI. Sankcje w kościele
CZĘŚĆ II. Kary za poszczególne przestępstwa
TYTUŁ IV. Przestępstwo fałszu


Kan. 1390 – § 1. Kto fałszywie donosi przełożonemu kościelnemu na spowiednika o przestępstwie, o którym w kan. 1387, podlega interdyktowi wiążącemu mocą samego prawa, a jeśli jest duchownym, także suspensie.
§ 2. Kto składa przełożonemu kościelnemu inne oszczercze doniesienie o przestępstwie lub w inny sposób narusza czyjeś dobre imię, może być ukarany sprawiedliwą karą, nie wyłączając cenzury.
§ 3. Oszczerca może być także zmuszony do dokonania odpowiedniego zadośćuczynienia.
Kan. 1391 – Stosownie do ciężkości przestępstwa, może być ukarany sprawiedliwą karą:
1 kto sporządza fałszywy dokument kościelny lub prawdziwy zmienia, niszczy, ukrywa, albo posługuje się fałszywym lub zmienionym;
2 kto w sprawie kościelnej posługuje się innym fałszywym lub zmienionym dokumentem;
3 kto w publicznym dokumencie kościelnym potwierdza fałsz.

 

x